Gratis

Iemand vroeg me laatst, wat ik zou missen van Amerika als we weer in Nederland wonen straks. Nou, in alle eerlijkheid is dat best veel, maar van de week was wel weer heel duidelijk dat “klantvriendelijkheid” in ieder geval één van die dingen is. Hoe vaak ik wel niet in de rij stond bij de klantenservice de afgelopen jaren, een verhaal in gedachten herhalend over waarom het toch is dat ik dit of dat artikel terug wil brengen, en elke keer was ik weer stomverbaasd dat men nergens om vroeg, anders dan een bonnetje. En zelfs als je je bonnetje niet hebt, zijn er nog genoeg winkels waar je alsnog je geld terug krijgt. Er zijn ook winkels waar je gerust 90 dagen hebt om iets terug te brengen, en als je daar over heen gaat, krijg je een in-store credit (je kan je geld dan dus alleen bij die winkel opnieuw besteden). Beter kan toch gewoon bijna niet?!
Van de week ging ik ’s morgens brood ophalen wat ik twee dagen ervoor besteld had. In plaats van mijn brood te pakken, zei de cassière echter tegen me: “The manager needs a word with you”. Het klonk bijna dreigend, ik dacht: “Wat is er aan de hand, mag ik niks meer bestellen? Ben ik te lastig?” Maar nee, dat was het niet. Het brood was er niet, het deeg was er zelfs nog geen eens. Het deeg wordt elke dag vers aangeleverd en vervolgens worden de broden ter plekke gebakken, maar dat doen ze in heel aangepaste hoeveelheden. Vandaar dat ik altijd m’n brood bestel, dan kunnen zij weer extra deeg bestellen. Maar goed, zoals ik dus zei, het deeg was er nog niet. Ze hadden geprobeerd me te bellen, maar ze hadden wat nummers omgewisseld, dus dat had niet het gewenste effect. De manager was echt super aardig tegen me. Hij zou me bellen als het brood gebakken was, en ze wilden het thuis komen brengen. En bovendien... ik hoefde er niet voor te betalen! En aangezien brood hier best duur kan zijn en ik zes broden besteld had, ging dat om een bedrag van om en nabij de $25! Ik kon het gewoon niet maken om ze dat brood ook nog eens thuis langs te komen brengen, daar zou ik me dan echt voor hebben geschaamd! Laat in de middag had ik daar wel een beetje spijt van, Quinten sliep zo heerlijk maar ik moest toch nog op pad om mijn broden op te halen. Hem dus wakker gemaakt, maar nu dus wel een vriezer vol gratis brood.
Ik kan het nog sterker vertellen, onze vorige bestelling was om min of meer dezelfde reden ook gratis! Ruud had die bestelling (2 broden dit keer) geplaatst, maar die was helemaal niet door gekomen, dus die kon hij pas 2 dagen later ophalen (want moest opnieuw besteld), en die kreeg hij toen ook gratis mee...! Aan ons verdienen ze niks hier, da’s wel duidelijk.

Afgerond een jaar geleden had ik voor Alexander een leuke stoel besteld. Maar het duurde toen even voordat ie bezorgd kon worden. Na een poosje had ik een mailtje gestuurd, om te vragen wanneer ie dan zou komen. Helaas, de levering was weer een maand uitgesteld. Na anderhalve maand weer gemaild, en helaas, de levering was weer uitgesteld. Zo is dit een jaar lang door gegaan, met steeds uitstel van een paar maanden. Ze vroegen af en toe of ik de bestelling wilde annuleren, maar dat wilde ik niet. Het is zo’n grappig stoeltje, en ik heb nergens een stoeltje gezien dat in de buurt kwam (of ’t was er eentje met een prijskaartje van 10x zo duur). Van de week was het dus weer eens raak. Het stoeltje zou omstreeks 31 december verstuurd worden, dus ik weer een mailtje gestuurd: “Ik heb nog niks zien staan voor m’n deur. Wanneer komt ie? Ik hoop op een verrassend antwoord”. Het antwoord was niet zo verrassend, ze zouden (wederom) contact opnemen met de leverancier. Ik weer terug mailen: “Dat is niet het verrassende antwoord dat ik in gedachten had. Ik dacht meer iets in de trant van ‘De sales manager komt het stoeltje persoonlijk brengen, hij kan elk moment voor je deur staan en je hoeft er niet voor de betalen’ ”. Ja, na een jaar begin je het wel een beetje zat te worden. Ik schreef er ook nog bij “Als je denkt dat ik overdrijf....” en vervolgens het verhaal verteld van mijn gratis brood dat ook nog thuis bezorgd had kunnen worden. Ze mailde me de volgende dag terug met een nieuwe leverdatum, en ..... ze zouden m’n geld terug storten!! De leverdatum is natuurlijk wederom onder voorbehoud, pas als dat stoeltje hier staat geloof ik ‘t, maar mochten ze plots doorhebben in de stoeltjesfabriek hoe ze nou toch eindelijk dat ding in elkaar moeten flansen (ik ben positief ingesteld, tè positief volgens Ruud) dan hebben we binnenkort na een jaar wachten Alexander’s stoeltje – gratis!

(ja, ik weet ‘t, je zou ook kunnen denken dat ze er nu onderuit zijn gekomen zonder dat ik de bestelling heb geannuleerd, maar ik houd jullie wel op de hoogte – en ik zal eerlijk zijn!)

Nog een mededeling van financiële aard: ik ben toch herkozen als penningmeester bij het CAP Team. Ik heb daar, aangestoken door alle aandacht voor de presidentsverkiezingen hier, wel wat voor moeten lobbyen, want officieel had ik te weinig uren gemaakt om directielid te mogen blijven. Maar laat er in de statuten nou toch niks staan over zwangerschapsverlof... Dus dat heb ik aangekaard. Vervolgens is dit voorgelegd aan alle leden, zij konden stemmen of ze mij op basis van zwangerschapsverlof toch verkiesbaar wilden laten zijn, en dat wilden ze (of ze hadden er in ieder geval niks op tegen). Vervolgens heeft de andere kandidaat voor het penningmeesterschap zich terug getrokken, hij had zich verkiesbaar gesteld met het idee “Iemand moet het doen”. En zodoende word ik in 2008 dus wederom penningmeester. De reden dat ik hier een beetje m’n best voor heb gedaan, is omdat een slimme meid op haar toekomst is voorbereid. Als ik straks in Nederland weer een baan moet gaan zoeken, heb ik een gat van 8 jaar in mijn (nog jonge) C.V. En om een toekomstige werkgever er van te overtuigen dat ik niet alleen maar sherrietjes heb zitten drinken op de bank of elke dag tennislessen heb genomen bij een gebronsde tennisleraar, dacht ik dat het wel goed zou staan op diezelfde C.V. dat ik 6 jaar in de Board of Directors heb gezeten van een vrijwilligersorganisatie. Dus....zodoende. Over een jaar zal ik hier wel een lobby gaan beginnen voor die baan in Nederland waar ik dan dus naar op zoek moet gaan. Hulp van derden daarin wordt niet afgeslagen! ;-)

Dan, na al deze tekst (ik hoop dat er niet al te veel mensen zijn afgehaakt), nog wat foto’s! Ik heb een beetje zitten spelen met de kleuraccentjes, dat geeft een grappig effect en een beetje abstracte foto’s soms:



Dan nog een paar gewone foto’s:
Quinten kijkt om ’t hoekje van zijn kinderstoel:Quinten moet altijd erg lachen om “Er komt een muisje aangelopen....”:Alexander zag pappa’s 4x4 Rubik’s kubus liggen, en dat wilde ie ook wel eens proberen:Gelukkig is ie er nog niet aan verslaafd...!
En wat knutselwerkjes van school (de onderste moet een iglo voorstellen):Dat was ‘m weer, groetjes!