Jammin' in Jamaica

We zijn terug van onze vakantie in Jamaica! Ondanks al Ruud z’n rug-problemen, hebben we allemaal een zeer geslaagde vakantie gehad! We hebben het heel rustig aan gedaan, we zijn eigenlijk bijna alleen maar op het resort geweest. Lekker spelen op het strand, lezen, slapen, eten en verder lekker helemaal niks! Alexander heeft ook genoten, hij vond de druppels (soort watervalletje) in het zwembad heel erg leuk om onder door te zwemmen (in zijn zwemband – geduwd door een van ons) en ook onder het bruggetje door zwemmen vond ie bijzonder spannend. En aan het strand lekker klooien met zand en pappa een zandkasteel laten bouwen. Het was all-inclusive, dus we hebben een overdosis aan pina colada’s en “miami vice”s op, zonder alcohol natuurlijk (ook voor Ruud, want nog steeds aan de medicijnen). Het eten was ook erg goed, en iedereen was super-aardig. “Jah mon. No problem!” – hoe vaak we dat wel niet gehoord hebben!

We hebben natuurlijk enorm veel foto’s gemaakt. Als je ze allemaal wilt zien, moet je maar eens langskomen. Maar hierbij alvast een voorproefje. Omdat ik toch niet zo goed kon kiezen, heb ik diverse slideshows gemaakt.

Eerst wat foto’s van de heenreis. Alexander mocht namelijk bij de piloot kijken!

Dan wat foto’s van op het resort:

Wat kiekjes van het strand en de zee (nooit zulk helder water gezien, en de vissen zwommen gewoon om je heen!):

Het zwembad:

We hebben Alexander een ochtendje op de Kids’ Club gedaan en we hebben zelf een taxi naar Montego Bay genomen, eigenlijk meer een prive-tour – de chauffeur reed ons voor een vaste prijs rond. Niet echt veel foto’s gemaakt, maar hierbij toch twee. En nog een plaatje van bij de souvenierwinkeltjes tegenover het resort:

We hebben op een catamaran gevaren. Ik vond het een beetje eng idee van te voren, met kleine Alexander en ik zwanger (de golven slaan namelijk echt over je heen!), maar het was super-gaaf! “Nog een keer!” riep Alexander na elke golf (al was ie van de eerste wel een beetje geschrokken)!

En tenslotte –last but not least- zomaar wat mooie plaatjes:

Plaatjes zeggen hopelijk meer dan duizend woorden, maar voor de volledigheid: het was echt een geweldige vakantie!!


Dan nog even terug in de tijd, want met Ruud helemaal uit de running in de dagen voordat we op vakantie gingen, is er blog-technisch het een en ander bij in geschoten. We beginnen even bij woensdag 7 maart. Op deze dag was de begrafenis van Oma Smaal. We hebben gehoord dat het een mooie plechtigheid was. Die avond vloog Ruud voor zaken naar New Jersey. De dag ervoor heeft Ruud waarschijnlijk zijn rug verdraaid of zich vertild, want woensdagmorgen begon het pijn te doen, dus hij stond niet te popelen om te vliegen (en zeker niet toen bleek dat ie vertraging op vertraging had en 4 uur over een reisje van een uur heeft gedaan). Ruud is vrijdagavond laat weer thuis gekomen uit New Jersey, helemaal geradbraakt. Maar voordat ie thuis kwam, had ik nog een eter, namelijk Bart, de man van Birgit. Birgit heb ik zo'n anderhalf jaar geleden leren kennen hier in Amerika, maar ze woont samen met Bart en kids in Nijmegen. Bart was voor zaken in North Carolina, dus ik heb hem uitgenodigd voor een etentje, dat was heel gezellig. Alexander vond het ook gezellig, hij kroop lekker bij Bart op schoot na het eten:

Zaterdag zijn we bij Hans en Karen langs geweest in Pittsboro. Het leek even goed te gaan met Ruud z’n rug, dus hij heeft een paar keer een frisbee gegooid voor Sarah de hond. Alexander vond het prachtig, die rennende hond, hij is helemaal niet bang. Ook voor hun andere (nog een tikje grotere) hond, Chester, niet. En daar ben ik best trots op, dat ik mijn angst voor honden (die overigens al veel minder is dan een paar jaar geleden) niet heb overgedragen op Alexander. Hierbij ‘n filmpje en wat fotootjes:
We hebben lekker nasi gegeten bij Hans en Karen, het was erg gezellig.

Zondag kwam voor Ruud de terugslag op het gebied van rugklachten, en de rest van het verhaal kennen jullie. De uitslag van de MRI-scan bevestigde zijn vermoeden: een hernia. Het gaat nu wel weer wat beter (ook dankzij de medicijnen die hij nog steeds slikt), maar hij moet erg voorzichtig blijven met alles wat ie doet – iets wat niet zo makkelijk is met een zwangere vrouw en een ventje van 2 dat graag wil stoeien met zijn pappa, maar we proberen het zo goed en zo kwaad als het kan.

Ik heb nog een grappig filmpje, ook al weer zo’n 2 weken oud. Je moet goed luisteren, maar dit is dus Alexander die alle staten van Amerika voorleest in alfabetische volgorde. Niet alles klinkt even duidelijk, de uitspraak is niet altijd goed (bijv. Alaka i.p.v. Alaska, Mekimo i.p.v. (New) Mexico, Washe i.p.v. Washington, etc. etc.) maar als je weet wat ie voorleest, is het toch te ontcijferen.


Het is trouwens helemaal lente hier (alhoewel, met temperaturen van af en toe rond de 30 zou je eerder denken dat de zomer begonnen is), de tulpen komen op (foto is nog van voor de vakantie) en de narcissen staan in bloei: Dit was het voor dit keer, jullie zijn weer helemaal bij!
Groetjes!

Zuster Jessica

Voor diegenen die als onderdeel van een vaste dinsdagmorgen-routine deze blog bekijken in goede hoop op een nieuw verhaal…. een teleurstelling. Vandaag geen blog, anders dan dit.
Ruud heeft enorm veel last van zijn rug, er is waarschijnlijk een wervel beschadigd. Dus vanmorgen bij de chiropractor geweest, en straks gaan we naar Carolina Back Institute. In de tussentijd kan Ruud helemaal niks, niet zitten, niet liggen, niet staan. Zeker met de vakantie voor de boeg, ECHT NIET LEUK! Dus, ik ben Zuster Jessica de komende dagen. Jullie horen weer van ons als alles weer goed gaat, kan even duren. Er zijn ook nog diverse mensen die op een emailtje wachten van mij – ik ben jullie niet vergeten, maar nog even geduld a.u.b. Maar wel alvast even een bedankje voor Birgit en Bart voor de lekkere stroopwafels en leuk kadootje (helemaal uit Frankrijk)!!
Tot de volgende blog!

Diezelfde avond - Even een snelle update:

Ruud is vanmiddag dus bij Carolina Back Institute geweest, ze hebben ‘m uitgebreid onderzocht, rontgenfoto’s genomen, ’n injectie met pijnstiller gegeven en nu zit ie aan de zware pillen, die moet ie 2 weken slikken. Morgen heeft ie een afspraak voor een MRI scan. Daar moeten we voor naar Durham. Als ie over 2 weken nog pijn heeft, krijgt ie een steroide-injectie in de ruggewervel, vandaar ook de MRI scan, om daarvoor de exacte lokatie te bepalen.
Toen we thuis kwamen van onze middag Carolina Back Institute, wachten bij de apotheek etc wachtte ons een verrassing bij de voordeur, de post had een pakje van mijn ouders bezorgd. Dank jullie wel, mam & pap, voor alle leuke tijdschriften, Raffi-tas, lief babyrompertje en natuurlijk de heerlijke herfstthee (alles zat er in, hoor)!!

Oma Smaal

Vorige week in de nacht van donderdag op vrijdag is Ruud zijn oma overleden op de respectabele leeftijd van 91 jaar. Gelukkig hebben we haar afgelopen zomer nog gezien toen we in Nederland waren. Woensdag zal ze begraven worden. We willen bij deze iedereen die haar gekend heeft van harte condoleren.
Toen we hier naar toe kwamen, hadden Ruud en ik samen nog drie oma’s, nu is er daar geen een meer van over. Een vreemd idee eigenlijk, dat we geen van de oma’s in hun laatste dagen hebben gezien. Het mooie daarvan echter is wel, dat het voor ons waarschijnlijk wat makkelijker is om de oma’s te onthouden zoals ze waren (mede ook omdat we de begrafenissen niet hebben bijgewoond/zullen bijwonen). Als we in Nederland zijn, brengen we altijd een bezoekje aan de diverse laatste rustplaatsen, het is dan mooi om even stil te staan bij het leven en de dood, maar vooral het leven.

Hierbij nog een mooie foto uit december 2004, met Oma Smaal, Alexander (5 maanden oud) en Ruud.

Woensdag ben ik na de sportschool samen met mede-sportster Wendy en haar zoontje gaan lunchen. We probeerden al een maand lang te gaan, maar elke keer kwam er iets tussen. We zijn bij Pei Wei Asian Diner geweest, waar ik heerlijke noodles met honey roasted chicken op heb. Alexander had min of meer hetzelfde, hij heeft heel netjes zitten prikken met een grote vork in de stukjes kip, ik vind ‘m echt al zo’n knul op zulke momenten.

’s Avonds was het weer raak, we zijn met een groep vrienden naar Xios gegaan om daar heerlijk te eten en gezellig een beetje bij te kletsen.
Iemand probeert iets van mijn bord weg te gappen, zie je dat?!

Alexander lijkt boos te kijken, maar hij heeft net een lekker hapje van zijn kipnugget genomen :-)

Het weekend stond in het teken van ‘schoon’. Eerst mijn auto door de wasstraat, die heeft Ruud vervolgens thuis even helemaal drooggepoetst. Daarna heeft hij zijn eigen auto met de hand uitgebreid gepoetst, om te eindigen met een mooie laag was, zodat zijn auto er weer even tegen kan. Alexander ook lekker uitgebreid in bad zondag ‘s morgens (dat doen we wel vaker, hoor, vrees niet!), terwijl zijn ietwat groezelig geworden knuffelmuis in de wasmachine schoon werd. Ik heb mijn kamer weer verder opgeruimd, ik heb nu weer volop tapijt zichtbaar (dat was wel eens anders) en er hangen nu leuk wat foto’s enzo aan de muur.

We hebben dus weinig interessants te melden, omdat we vooral praktische klusjes doen, en voor ons persoonlijk voelt dat net zo goed!