Jammin' in Jamaica

We zijn terug van onze vakantie in Jamaica! Ondanks al Ruud z’n rug-problemen, hebben we allemaal een zeer geslaagde vakantie gehad! We hebben het heel rustig aan gedaan, we zijn eigenlijk bijna alleen maar op het resort geweest. Lekker spelen op het strand, lezen, slapen, eten en verder lekker helemaal niks! Alexander heeft ook genoten, hij vond de druppels (soort watervalletje) in het zwembad heel erg leuk om onder door te zwemmen (in zijn zwemband – geduwd door een van ons) en ook onder het bruggetje door zwemmen vond ie bijzonder spannend. En aan het strand lekker klooien met zand en pappa een zandkasteel laten bouwen. Het was all-inclusive, dus we hebben een overdosis aan pina colada’s en “miami vice”s op, zonder alcohol natuurlijk (ook voor Ruud, want nog steeds aan de medicijnen). Het eten was ook erg goed, en iedereen was super-aardig. “Jah mon. No problem!” – hoe vaak we dat wel niet gehoord hebben!

We hebben natuurlijk enorm veel foto’s gemaakt. Als je ze allemaal wilt zien, moet je maar eens langskomen. Maar hierbij alvast een voorproefje. Omdat ik toch niet zo goed kon kiezen, heb ik diverse slideshows gemaakt.

Eerst wat foto’s van de heenreis. Alexander mocht namelijk bij de piloot kijken!

Dan wat foto’s van op het resort:

Wat kiekjes van het strand en de zee (nooit zulk helder water gezien, en de vissen zwommen gewoon om je heen!):

Het zwembad:

We hebben Alexander een ochtendje op de Kids’ Club gedaan en we hebben zelf een taxi naar Montego Bay genomen, eigenlijk meer een prive-tour – de chauffeur reed ons voor een vaste prijs rond. Niet echt veel foto’s gemaakt, maar hierbij toch twee. En nog een plaatje van bij de souvenierwinkeltjes tegenover het resort:

We hebben op een catamaran gevaren. Ik vond het een beetje eng idee van te voren, met kleine Alexander en ik zwanger (de golven slaan namelijk echt over je heen!), maar het was super-gaaf! “Nog een keer!” riep Alexander na elke golf (al was ie van de eerste wel een beetje geschrokken)!

En tenslotte –last but not least- zomaar wat mooie plaatjes:

Plaatjes zeggen hopelijk meer dan duizend woorden, maar voor de volledigheid: het was echt een geweldige vakantie!!


Dan nog even terug in de tijd, want met Ruud helemaal uit de running in de dagen voordat we op vakantie gingen, is er blog-technisch het een en ander bij in geschoten. We beginnen even bij woensdag 7 maart. Op deze dag was de begrafenis van Oma Smaal. We hebben gehoord dat het een mooie plechtigheid was. Die avond vloog Ruud voor zaken naar New Jersey. De dag ervoor heeft Ruud waarschijnlijk zijn rug verdraaid of zich vertild, want woensdagmorgen begon het pijn te doen, dus hij stond niet te popelen om te vliegen (en zeker niet toen bleek dat ie vertraging op vertraging had en 4 uur over een reisje van een uur heeft gedaan). Ruud is vrijdagavond laat weer thuis gekomen uit New Jersey, helemaal geradbraakt. Maar voordat ie thuis kwam, had ik nog een eter, namelijk Bart, de man van Birgit. Birgit heb ik zo'n anderhalf jaar geleden leren kennen hier in Amerika, maar ze woont samen met Bart en kids in Nijmegen. Bart was voor zaken in North Carolina, dus ik heb hem uitgenodigd voor een etentje, dat was heel gezellig. Alexander vond het ook gezellig, hij kroop lekker bij Bart op schoot na het eten:

Zaterdag zijn we bij Hans en Karen langs geweest in Pittsboro. Het leek even goed te gaan met Ruud z’n rug, dus hij heeft een paar keer een frisbee gegooid voor Sarah de hond. Alexander vond het prachtig, die rennende hond, hij is helemaal niet bang. Ook voor hun andere (nog een tikje grotere) hond, Chester, niet. En daar ben ik best trots op, dat ik mijn angst voor honden (die overigens al veel minder is dan een paar jaar geleden) niet heb overgedragen op Alexander. Hierbij ‘n filmpje en wat fotootjes:
We hebben lekker nasi gegeten bij Hans en Karen, het was erg gezellig.

Zondag kwam voor Ruud de terugslag op het gebied van rugklachten, en de rest van het verhaal kennen jullie. De uitslag van de MRI-scan bevestigde zijn vermoeden: een hernia. Het gaat nu wel weer wat beter (ook dankzij de medicijnen die hij nog steeds slikt), maar hij moet erg voorzichtig blijven met alles wat ie doet – iets wat niet zo makkelijk is met een zwangere vrouw en een ventje van 2 dat graag wil stoeien met zijn pappa, maar we proberen het zo goed en zo kwaad als het kan.

Ik heb nog een grappig filmpje, ook al weer zo’n 2 weken oud. Je moet goed luisteren, maar dit is dus Alexander die alle staten van Amerika voorleest in alfabetische volgorde. Niet alles klinkt even duidelijk, de uitspraak is niet altijd goed (bijv. Alaka i.p.v. Alaska, Mekimo i.p.v. (New) Mexico, Washe i.p.v. Washington, etc. etc.) maar als je weet wat ie voorleest, is het toch te ontcijferen.


Het is trouwens helemaal lente hier (alhoewel, met temperaturen van af en toe rond de 30 zou je eerder denken dat de zomer begonnen is), de tulpen komen op (foto is nog van voor de vakantie) en de narcissen staan in bloei: Dit was het voor dit keer, jullie zijn weer helemaal bij!
Groetjes!