Oudejaar

Daar is ie dan, het laatste blogbericht van 2007. Al geloof ik dat de meeste mensen dit pas in 2008 lezen. In dat geval: Gelukkig Nieuwjaar, dat het maar een gezellig, gelukkig, gezond, geweldig leuk, enerverend jaar mag worden!
2007 is voor ons geen saai jaar geweest, en de trouwe lezers kunnen het zich vast nog wel herinneren. ’n Leuke vakantie in Jamaica. Veel rugpijn voor Ruud. Toen de onverwachte operatie van Alexander. Een kleine operatie weliswaar, maar toch onder gehele narcose. In juni het hoogtepunt van het jaar, de geboorte van onze lieve, mooie Quinten! Nog geen 3 weken daarna de rugoperatie van Ruud. En wat is ie daar van opgeknapt zeg!
Mijn nichtje Amber geboren. Gedurende het jaar bezoek gehad van mijn moeder, Ruud z’n moeder, weer mijn moeder samen met mijn vader, zusje en haar vriend. Met die laatste vier in een leuk huisje aan het strand gezeten. Ruud een paar dagen op bezoek in Nederland.

En nu is dan de laatste dag van het jaar aangebroken. Quinten heeft op de valreep nog een paar mijlpalen bereikt. Gisteren was hij 6 maanden oud. Hij heeft zich ontpopt tot een heel gezellig en goedlachs ventje, al kijkt ie soms eventjes de kat uit de boom.
Hij kan heel serieus kijken, veel meer dan Alexander 3 jaar geleden, maar dan in een keer breekt er een enorme lach door. Een heerlijk gezicht! Op kerstavond zijn we begonnen met een groentehapje. De eerste keer was even wennen, maar nu zit ie elke avond heel enthousiast te happen en de potjes gaan schoon op.


Verder heeft ie ’t omrollen helemaal onder de knie, beide kanten op dus hij ligt nooit lang op dezelfde plek.
En gisteren hebben we hem voor het eerst een drinkbeker gegeven (fles hopen we over te slaan), met een beetje water, maar dat was nog niet zo effectief, al ziet het er wel schattig uit.

(kijk mamma, zonder handjes!)

Alexander is ook veel gegroeid, op allerlei vlakken. Hij is al weer een half jaar zindelijk (overdag dan). Hij praat veel meer, ook dingen die hij echt zelf verzint, dus niet alleen meer ons napraten wat hij een jaar geleden nog deed. En hij gaat naar school en vindt het daar leuk. Soms denk ik wel eens, “waar is dat kleine, knuffelbare mannetje van twee jaar geleden gebleven”, want hij begint een sterke eigen wil te krijgen en laat het goed merken als ie iets niet wil. Maar zolang dat niet de spuigaten uitloopt, lijkt me dat een gunstige ontwikkeling. En het meest bijzonder van dit jaar is denk ik toch wel dat hij heeft leren lezen (voor diegenen die even kwijt zijn hoe oud hij is: nog geen 3½). Hij kreeg een (Nederlands) boek met de kerst, waar voorop “6+” stond. Zonder dat wij het eerste hebben hoeven voorlezen, begon hij er gewoon aan! Niet geheel foutloos, maar wij vonden het geweldig!

We zijn bezig geweest hem te leren hoe hij een woord dat hij niet kent toch kan lezen, door het in stukjes te hakken. En de komende tijd gaan we hem maar proberen uit te leggen hoe het zit met lettercombinaties zoals ‘ei’, ‘ui’, ‘oe’, ‘ch’, ‘ng’ en vooral het verschil tussen bijvoorbeeld “ballen” en “balen”.

En nu staat 2008 voor de deur. Ik doe nooit aan goede voornemens, ik vind persoonlijk dat als je iets wilt, dat je dat dan gewoon moet doen, en niet nog een week of een maand wachten tot het 1 januari is. En bovendien, een waslijst aan goede voornemens, dat creeert alleen maar hooggespannen verwachtingen en dus ook vaak teleurstellingen. Maar toevallig is het wel aan het einde van het jaar dat ik wat denkwerk heb verricht over hoe er hier nog wat verbeteringen kunnen worden aangebracht. Een van die verbeteringen betreft het ‘time management’ van de familie Bot. Ik wil proberen wat meer inzicht te krijgen in hoe we onze tijd doorbrengen. Teveel tijd op de computer? Te weinig tijd met Alexander spelen (binnen dan wel buiten)? Met z’n vieren een doos luiers gaan kopen dan vervolgens 5 uur lang aan het winkelen zijn, is dat wel effectief? Van zulk soort zaken. Daarom heb ik ook een (al zeg ik ’t zelf) prachtig familieweekplanbord gemaakt, misschien dat dat wat inzicht gaat verschaffen.
Ik zit ook te denken of ik deze blog anders moet gaan opzetten, het zit me nog steeds niet lekker dat Jan en Alleman mee kan lezen en kijken. Een optie is overzetten naar Hyves, ik heb al wat aangemaakt (http://theblogbot.hyves.nl/), voordeel is dat alleen ‘vrienden’ dan mijn blog kunnen zien. Nadeel is dat jullie dan wel een account moet aanmaken bij Hyves. Dat is niet veel werk, maar niet iedereen wil dat misschien. En de vraag is ook, moet ik nog wel wekelijks over alledaagse dingen willen schrijven?
En als laatste verbeterpunt is daar het opruimen dat moet gaan plaatsvinden hier in huis. We hebben te veel onbenullige dingetjes, te veel dingen in veelvoud, te veel “handig-voor-ooit”dingetjes en we verlangen ondertussen ernstig naar een opgeruimd huis. Het is nu ook wel opgeruimd, maar als we al onze spullen over anderhalf jaar in een gemiddeld Nederlands huis kwijt willen, hebben we echt een probleem. Dus misschien is het beter om te zeggen dat we verlangen naar een (bijna) leeg huis.

Werk aan de winkel dus.

Wat we in 2008 ook in het verschiet hebben, is een wintersportvakantie. Samen met mijn ouders gaan we in februari naar Breckenridge, Colorado. Leuk! We zijn al aan het shoppen voor skipakjes voor de kids...

Nog even een terugblik op de afgelopen week. Het weekend voor de kerst zijn we naar Tinsel Town gegaan bij het Koka Booth Amphitheater. We waren aan de vroege kant, ze gingen nog maar net open, dus Santa was er nog niet. Er stonden diverse kerstbomen met aparte decoratie, zoals eentje met Lego-kerstballen, en eentje met (speciaal voor mijn ouders) een Starbucks-thema.

Er werd nog niet veel geschaatst, dus zijn we even een rondje langs het water gaan lopen, en daarbij kwamen we deze engerd tegen: Ieieie!!!
Daarna ging het regenen dus zijn we naar de auto gegaan, geen gezellig filmpje dus zoals vorig jaar met schaatsende mensjes en een dansende Alexander.

We hebben besloten om op maandag kerst te vieren, omdat ze hier geen tweede kerstdag kennen. Woensdag moest Ruud gewoon weer werken. Dus maandag de kado’s (heel veel, vooral uit Nederland) uitgepakt, zodat we daar dinsdag nog mee konden spelen. Vooral Alexander is erg verwend door de kerstman dit jaar:Op dinsdag (echt eerste kerstdag) was eigenlijk alleen Quinten maar op chique gegaan:
Een van de kado’s die Ruud kreeg, heette “Rubik’s Revenge”, dit was een Rubik’s kubus van niet 3x3x3, maar 4x4x4! Dat was een flink puzzelwerkje, maar na een paar dagen konden we ‘m omdopen tot “Rubot’s Revenge” want Ruud heeft ‘m weer goed gekregen.
En als laatste nog even een gezellige zomaar-foto:Groetjes en tot in het nieuwe jaar!

P.S. Kijk van de week nog eventjes hier, ik ga er morgen nog 2 filmpjes bij zetten, van Alexander die leest en van die enge slang. Toch nog goede voornemens.... ;-)

Fijne kerstdagen iedereen!

En klik voor de gein op deze link (met dank aan Mariska).

Dat moet in de krant

Wat moet er in de krant? Nou, allereerst natuurlijk dat Ruud fijn weer thuis is, maar daarover straks meer.

En verder, ehhh.... dat we Sinterklaas hebben gevierd? Wacht even, denk je nu, was dat niet alweer een paar weken geleden? Jawel, maar het stond toch echt gisteren in de krant! En wel op de voorpagina van de News & Observer, de grootste krant in deze regio: En het vervolg op pagina 16:Jazeker, dat zijn wij! Zo’n 75% van het artikel gaat over de familie Bot uit Apex! En over Sinterklaas vieren. Leuk he? Als je het hele verhaal wilt lezen, klik dan op deze link. En klik dan ook op ‘more photos’ om de foto van mij met Alexander en Quinten wat beter te zien.

Een exact oplage-aantal kon ik niet vinden, maar wat cijfers her en der duiden toch wel op zo’n half miljoen huishoudens waar deze krant gelezen wordt. En hoe wij nou toch zo in de krant komen..? Een poosje geleden hadden ze een lezersoproep gedaan, over dingen die je mist gedurende de feestdagen, bijvoorbeeld de sneeuw als je oorspronkelijk uit een noordelijke (en dus koude) staat komt en naar hier bent verhuisd. Of een speciaal familerecept, etc etc. Dus ik heb geschreven over Sinterklaas, in de hoop dat ze langs zouden komen bij het Sinterklaasfeest van De Wieken, de Nederlandse club. Niks meer van gehoord, tot afgelopen dinsdag, toen werd ik plots gebeld door een fotograaf. Of ze even een foto mochten komen maken, want ze gingen er een stuk over schrijven!

Donderdag was het zo ver, eerst een uurtje de fotograaf over de vloer, en vervolgens twee uur lang de reporter. Alles wat me te binnen schoot over Sinterklaas heb ik verteld, en hij had zelf natuurlijk ook vragen. En het is uiteindelijk een heel leuk stukje geworden!

De rest van de week, zonder Ruud dus nog, is gelukkig vrij snel gegaan, die jongens hielden me wel bezig. Quinten wil erg graag vast gehouden worden de laatste tijd en Alexander heeft maar 3 keer tussen de middag geslapen dus die vroeg ook lekker veel aandacht. Maar het is allemaal goed gegaan verder. Ik heb zelfs nog een keer naar de sportschool kunnen gaan...!

Woensdag was het weer feest, Norah werd 3 jaar! En het was zulk warm weer (26 graden), en dat in december.... Norah's opa en oma waren er ook, en in eerste instantie zaten we lekker buiten. We mochten lekker blijven eten, hier zitten het dametje en meneertje al te wachten: Na het eten bedacht Jackie plots, dat er bij hun in de buurt ’s avonds een kerstman zit in zijn garage, dat dat heel leuk is om een kijkje te gaan nemen. Isabelle lag te slapen, dus Quinten mocht in haar Bugaboo rijden: Nou, die kerstman is wel wat kilootjes zwaarder en jaartjes ouder geworden, sinds de week ervoor. Hoe doet ie dat toch?? Zou die eerste een hulpkerstman zijn geweest, want dat dit de echte is, da’s wel zeker! Heel lief ook, zijn 'elf' deelde candy canes uit aan de kinderen, en dat allemaal voor niks. Ze verzamelden wel eten om te doneren aan de voedselbank, zag ik, dus misschien moeten we nog maar een keertje langs nu Ruud er weer is, met wat blikken of potten van ’t een of ander.
Je kon ook naar achteren lopen, daar was nog meer versierd. Er stond o.a. een arreslee:Leuk idee, Jackie!

Van het weekend is het trouwens weer helemaal koud geworden, je gaat hier echt binnen een week tijd van t-shirtje naar winterjas en sjaal...! Ruud had wat dat betreft niet zo’n grote overgang vanuit Nederland, helemaal omdat hij een tussenstop had in Detroit waar het 4 graden vroor en er een pak sneeuw lag. Zondagavond was hij weer aangekomen op RDU airport, een uurtje later dan gepland, maar dat geeft niet. Het belangrijkste is dat ie er weer is. Hij heeft het heel erg naar zijn zin gehad, veel mensen gezien, mooie nieuwe huizen van familie en vrienden bekeken, leuke dingen gedaan, alleen zoooo jammer dat Feyenoord-AZ niet doorging, dat vond ik echt sneu.
En hij heeft heeeeeeel veel leuks en lekkers meegenomen.

Hier een fotootje van het lekkers: Veel drop, nog wat strooigoed, pindakaas, ragout en pasteibakjes, pain mediterane van de Albert Heijn (echt het lekkerste brood ooit), appelstroop, ketjap, gemengde hageslag, paprikachips, borrelnootjes en nog veel meer!

En hier een fotootje van iets leuks: Slofjes voor Alexander, en Quinten heeft ook een paar gekregen.

De rest van het leuks is nog ingepakt (hij heeft heel veel meegekregen), eerst een foto van de kerstboom van toen Ruud nog in Nederland was.... ....en dan een foto van hoe hij er nu bij staat (en ik denk dat je minstens de helft niet ziet op de foto, want achter de boom ligt het nu ook vol):
Nog een foto van het kerstdorpje bij nachte:
En nog een paar foto’s van deze week. Voor de verandering een foto van hoe mooi Quinten kan huilen: ’t Was gelukkig maar van korte duur:
En Alexander heeft iets nieuws ontdekt om te doen met z’n letters. Hij kijkt naar een woord, bijvoorbeeld de titel van een boek, en dat schrijft ie dan na met zijn magneetletters. Grappig he?

Nog even een huishoudelijke mededeling: we hebben besloten dit jaar wederom een boom uit te sparen en geen ‘echte’ kerstkaart te sturen, volgende week zetten we onze kerstkaart hier op de blog. Ik schrijf het alvast even, want als je nou heilig gelooft in keer en wederkeer (of hoe dat ook heten mag) dan kan je eventueel nog besluiten om die kaart die je voor ons had liggen niet te sturen ;-) Mag natuurlijk wel hoor!

Dit was het, een van de laatste berichtjes dit jaar, tot de volgende keer!