Elke dag wel wat

Bezig weekje gehad afgelopen week. Dinsdagavond had ik van de politie een “Volunteer Appreciation Night”/kerstfeestje. We zijn de afgelopen paar jaar een flink grote club geworden, toen ik begon kwamen er misschien een stuk of 10, 15 vrijwilligers naar de vergaderingen, nu komen er soms wel 60. En we hebben in totaal een nog veel groter aantal leden. Voor deze avond was dus ook een speciale zaal gereserveerd en de politie had een diner voor ons geregeld. Was erg lekker. De rest van de avond werd er vooral veel gesproken door diverse mensen en er werden veel mensen bedankt voor hun inzet afgelopen jaar.




Voor mij persoonlijk is het een beetje aflopende zaak. Ik ben 4 jaar lang een ‘board member’ geweest (Secretary, Vice President en de laatste 2 jaar Treasurer) maar volgend jaar zal ik niet meer in de board zitten omdat ik dit jaar echt heel erg weinig uren hebben kunnen maken. Maar daarvoor in de plaats heb ik natuurlijk onze prachtkindertjes gekregen die me meer dan voldoende bezig houden!

Woensdag moest ik nog even wat aankoopjes doen, Alexander was op school dus ik had alleen Quinten bij me. Tussen twee winkels door, heb ik Quinten in de auto wat te drinken gegeven. Daar was ie zo slaperig van geworden, dat ie half bewusteloos in m’n armen lag. Ik moest nog even verder, dus ik stapte met hem op de arm uit de auto, en deed de achterklep open. Nog voordat ik kon verzinnen hoe ik nou toch eigenlijk met één hand die kinderwagen uit de auto kon pakken, stond er al een vrouw naast me: “Do you need help? I remember those days!” Ehhh, ja, ik denk dat ik inderdaad wel wat hulp kan gebruiken. Dus ze tilde de kinderwagen eruit en hielp me met uitklappen. Ik ben wat dat betreft altijd zo blij hier, de mensen zijn zo behulpzaam! En Quinten kon lekker verder slapen in de kinderwagen.

Woendagavond was het 5 december. Sinterklaas was natuurlijk al in eigen persoon langs geweest op zaterdag, maar Pakjespiet had nog wat pakjes gekregen via Hellevoetsluispiet, en die kwam Pakjespiet woensdag langs brengen. Alexander en Ruud waren toevallig net het Sinterklaasjournaal aan het kijken toen daar aan de deur werd geklopt (hard geklopt, maar eigenlijk vooral zacht geklopt, die deur is ook zo dik....).
Dank U Sinterklaasje!

Donderdag was Ruud vrij, toen zijn we o.a. op pad geweest om paspoorten voor Quinten aan te vragen. Dus eerst langs het Nederlands Consulaat voor zijn Nederlandse paspoort, en daarna langs het postkantoor voor zijn Amerikaanse. We hebben geen reisplannen hoor, maar ik vind het toch een prettig idee om ze in huis te hebben.

Vrijdag was natuurlijk niet zo’n leuke dag.... Ruud is deze dag naar Nederland vertrokken. En er zat eerst nog van alles en nog wat tegen, vooral met de computer. We hadden geen internet op de laptop meer, en dus ook gee Skype, en we hadden ons nog wel zo voorgenomen om elke dag te Skypen terwijl Ruud in Nederland zit. Ruud is best (erg) handig met computers, maar hij wist op een gegeven moment ook niet meer wat ie moest. Gelukkig bood de telefoon uitkomst, Ruud kon iemand bellen die er nog wat meer van af weet dan hij, en uiteindelijk kreeg hij toch alles weer draaiende.
Ruud dus naar het vliegveld gebracht ’s middags. Daarna even boodschappen doen, ik kwam daarbij onze oude buurvrouw Cathy tegen, die nog een leuk ideetje voor ons had voor het weekend. Gelukkig maar, want het weekend stond voor de deur en het voelde helemaal niet als weekend!
’s Nachts werden beide jongens wel een keertje wakker, eentje om 1 uur en eentje om 3 uur. En toen werd ik om 5 uur ’s morgens ook nog door een zwijgend iemand gebeld op mijn mobiel, dus dat begon lekker!
Maar zaterdag toch vol goede moed verder, ik ben o.a. begonnen met de kerstspullen binnen uit te pakken. En toen Alexander en Quinten wakker waren geworden van hun middagslaapje, zijn we in de auto gestapt naar Cathy’s tip: Historic Oak View County Park, waar een “Candelight Tour” zou zijn ’s avonds. Het thema was ‘Holidays around the world’, wat eigenlijk alleen maar inhield dat er her en der versierde kerstbomen stonden met allemaal hun eigen versieringen ter representatie van een bepaald land. Als ik ’t niet had geweten, was het me niet eens zo opgevallen. Er brandden niet zo veel kaarsen, vanwege de droogte (brandgevaar), maar het was wel heel sfeervol. Er stonden diverse oude schuren en gebouwtjes waar je binnen kon kijken.



In dit huisje hieronder brandden wel wat kaarsen, evenals een knapperend haardvuurtje en hier werden (warme) appelcider en koekjes uitgedeeld. Lekkerrrrr!De kerstman was er ook:
Op dit bankje hierboven heb ik Quinten gevoed, ziet er een beetje spooky uit, maar de sfeer was heel gemoedelijk en de temperatuur was ook nog eens heel aangenaam, dus ik zat er best goed!

Leuk avondje, al was Alexander naar het scheen nog het meest onder de indruk van de shuttle die ons van de parkeerplaats naar het parkje en weer terug bracht. Dat was een open wagen achter een pick-up-truck, met daarin hooibalen als zitbankjes.

Zondag weer verder met de kerstspullen. Overal dozen natuurlijk.... Ik ben nog niet klaar, maar het kerstdorpje ligt er alvast gezellig bij:
Ik had verteld dat Alexander een paar weken geleden met Thanksgiving-tekeningen thuiskwam van school. Vorige week was het thema Hanukkah. Nou heb ik daar wel van gehoord, en het knutselwerkje met daarop een menorah herkende ik ook nog wel, maar hij had ook dit gemaakt:
Het zal wel, ik heb zelfs nog op internet gezocht wat een “Hanukkah design” in moet houden, maar niks gevonden. Het zal wel gewoon iets zijn met de kleurtjes geel en blauw, anders weet ik ’t ook niet. ’t Zal handig zijn als ie tezijnertijd uitleg bij zijn kunstwerken kan geven!

Hij praat trouwens al wel lekker Engels, van de week zei hij "Det is de krent" (krant dus), haha, dat accentje dus wij al een paar jaren weten te vermijden! Gelukkig komt er ook af en toe iets echt zinnigs uit...

Als laatste nog een paar ‘zomaar’ foto’s en dan is dit het weer voor deze week.


Groetjes!