Tja...

…. mijn moeder is weer thuis in Nederland en er is nog geen baby. Dat is natuurlijk wel heel erg jammer en ik had het graag voor haar (en ook voor onszelf natuurlijk) anders gezien, maar de baby heeft het blijkbaar nog naar zijn zin in mijn buik. Gelukkig heeft mijn moeder wel veel voor ons kunnen betekenen, en ze heeft weer heerlijk met Alexander kunnen spelen en dergelijke.
Mijn zusje is ook zwanger, dus mijn moeder zal toch wel binnenkort met een kleintje kunnen knuffelen, en een deel van de familie komt hier in oktober ook weer naar toe, dus dan kan ze deze volhouder hier alsnog zien.

Het is wel vreemd, Alexander was 8 dagen te vroeg geboren (wat natuurlijk prima op tijd is), terwijl ik eigenlijk juist wilde dat hij een beetje laat zou zijn, we moesten toen eigenlijk nog wat dingetjes regelen, maar zo ga je op een woensdagavond niksvermoedend slapen en zo heb je op een donderdagmiddag een baby. Dat gaat dit keer dus heel anders. Ik ging er min of meer van uit dat deze baby ook te vroeg zou zijn, en zelfs wel meer dan 8 dagen misschien, maar dat ie zeker niet langer dan Alexander zou blijven zitten. Alles is klaar voor de baby, ik heb al bijna 2 weken wat ontsluiting, en toch blijft ie lekker zitten. Ik wil niet zeggen dat we op ‘m zitten te wachten, hij moet komen als het hem goed uitkomt, maar ik ben er wel een soort van bewuster mee bezig nu.

Maar goed, over naar de orde van de week.

Ruud is gek op spelletjes, en beide moeders vinden het ook erg leuk om een spelletje te doen, en alhoewel ik er niet snel zelf mee zal komen, vind ik het ook helemaal niet vervelend, dus hebben we bijna de hele week ’s avonds spelletjes gedaan: scrabble; 31-en en duizenden.

Ik ben op dinsdag lekker naar de kapper geweest. Eindelijk weer eens! De kapster is lekker haar gang gegaan, met als resultaat best een flink stuk eraf (zie verder naar onderen voor een foto met mijn nieuwe haar).

Donderdag weer even naar de gyneacoloog, met dit keer geen verandering. Ik zit bij een praktijk met 4 gyneacologen die rouleren. De vrouw dit keer zei dat ze vond dat ik nog helemaal niet ‘klaar’ leek om een baby te krijgen, ik zag er veel te onbezorgd en blij uit, vond ze. Dat komt natuurlijk door mijn nieuwe kapsel ;-) , al heb ik ’t idee dat ik toen ik van Alexander moest bevallen ik er ook nog vrij lang ‘onbezorgd en blij’ bij zat, maar ik kan me natuurlijk vergissen.

Op vrijdag stond er plots een jonge cowboy in onze achtertuin. Nou ja, niet helemaal plots, die had de buurman namelijk voor ons geregeld om ons te helpen met onze tuin (tegen betaling natuurlijk). Deze jongen gaat voor ons het zware werk opknappen, de boel een beetje egaliseren en mulch (soort houtsnippers) aanbrengen en dergelijke. Hij liep alleen vast op de wortels van die grote boom die een poosje geleden om was gegaan en was verwijderd, dus we hopen dat die bomen-verwijdermannen nog ’n keertje terug kunnen komen voor de stronken, zodat de cowboy verder kan.
Zelf zijn we toen lekker even naar de speeltuin gegaan, alhoewel het daar al snel weer veel te warm was.

Op zaterdag zijn we met zijn allen eerst even naar de Lowe’s gegaan om ons te verdiepen in de diverse opties voor onze achtertuin. Tegels? Mulch? Hekje hier? Randje daar? De plannen beginnen steeds wat meer vorm te krijgen, we houden jullie op de hoogte.
Na de Lowe’s hebben we lekker gelunched bij de Panera. Ze zijn altijd zo vriendelijk daar, tegen het einde vroeg een medewerkster of alles had gesmaakt, en ik zei van wel, dat alleen ons zoontje de tosti niet lekker vond, maar ik zei ook dat dat mijn eigen schuld was, ik had iets verkeerd besteld voor hem (het was een kaastosti, terwijl Alexander juist heel erg gek is op ham). Ondanks mijn aanvankelijke protesten stond ze erop een boterham mee te geven met ham, zodat hij geen trek zou krijgen, en als bonus zat er nog een zakje chips bij ook. Is dat geen service?? Ze heeft ook nog een fotootje van ons gemaakt.
Zondagmorgen is mijn moeder dus weer vertrokken, maar zoals gezegd, we zullen haar in oktober gelukkig al weer zien.

En vandaag had Ruud een afspraak met een chirurg, het gaat er toch ernstig op lijken dat hij onder het mes gaat voor zijn rug. En dat gaat hier anders dan in Nederland, Ruud vroeg vandaag wanneer hij terecht kon. “Oh,” zei de chirurg, “over een dag of 7 à 10.” Ruud overweegt nu om zich inderdaad vrij snel te laten opereren (binnen de maand), terwijl zijn moeder hier nog is om ons te helpen met de baby.

Tenslotte nog even twee kiekjes van Alexander. Op de ene foto (door mijn moeder genomen) zit hij ‘in’ een baby-wipstoeltje waarvan we de zitting gewassen hebben (die ligt nog boven zodat de poes er niet in gaat liggen) – zo’n lief, grappig gezicht zo. En de andere was van het spelen in de voortuin terwijl er net een vliegtuig voorbij komt.
Dat was het, wie weet wat ik de volgende keer te melden heb.....
Groetjes!

Full House

Met twee mannen (Alexander meegeteld) en drie vrouwen in huis kan je hier zeker spreken van een ‘full house’! Afgelopen maandagavond is mijn moeder aangekomen, die is hier dus al weer een week.Ze had een koffer vol met allerlei handigs uit Nederland voor de baby en Alexander (lakentjes, aankleedkussenhoezen, hoestsiroop – zulk soort dingen), plus nog diverse leuke en schattige kadootjes.

Dinsdag was Ruud natuurlijk jarig (volgende keer nog harder zingen hoor, we hebben niks gehoord hier!). ’s Morgens had hij lekker vrij genomen, we zijn met zijn viertjes naar het zwembad gegaan. Alexander heeft er van genoten, en wij ook! ’s Avonds zijn we uit eten geweest, Ruud had van een collega een tip gekregen voor een bijzonder restaurant, namelijk Rio Churrascaria, een Braziliaans Steakhouse. Je betaalt daar een vaste prijs en de hele avond door komen er obers aan je tafeltje langs met allerlei soorten vlees aan grote spiezen en als je dat lekker vlees lijkt zeg je ‘ja’ en lijkt het je niks, sla je even over. En dit alles onbeperkt. Een heel apart concept! En zo gebeurde het dus dat Ruud krokodil heeft gegeten op zijn verjaardag, maar dat mijn moeder en ik allebei vriendelijk doch resoluut bedankten!
Met mijn moeder in huis heb ik lekker wat vaker met mijn (af en toe gezwollen) voetjes omhoog kunnen zitten. In het begin heb ik wel gekookt en allerlei dingen ‘voorgedaan’ (waar ligt dit, hoe wil Alexander dat etc) maar dat heeft ze al snel overgenomen. Ik heb zelfs een lekkere voetverzorging gekregen, met vers gelakte teennageltjes!

Donderdag ging ik weer naar de gyneacoloog, en omdat ik toen precies 38 weken zwanger was zou ik voor het eerst inwendig gecontroleerd worden op eventuele tekenen van een aanstaande bevalling. Ik zei voor de grap van te voren tegen Ruud “Ik ga naar de gyneacoloog, even horen dat ik al 4 centimeter ontsluiting heb”. Nou, vier centimeter was het dus niet, maar wel al twee! Wat een vreemd idee! De gyneacoloog zei dat het ondanks die ontsluiting toch nog steeds gewoon weken kon duren, maar, zei hij, je kan ook dit weekend je baby al krijgen. Nou, daar kreeg ik ’t toch een tikje benauwd van, want Ruud zou heel de zondag op pad zijn om zijn moeder op te halen in Washington DC.

Heel de vrijdag en zaterdag voelde ik me toch een tikje vreemd, ik voelde plots heel wat meer pijntjes en geduw en getrek. Maar zaterdagavond besloot ik gewoon iets leuks te gaan maken van die zondag dat Ruud weg zou zijn.
Zondagmorgen vertrok Ruud om een uur of 6. Ik ben met mijn moeder en Alexander naar Jackie gereden, zij is ons toen (met ook Norah in de auto) voorgereden naar een heel leuk en modern eetcafeetje, Booda Beans, waar ze ons heel lief heeft getrakteerd. Daarna ben ik met mijn moeder en Alexander naar de Streets at Southpoint gereden, Alexander moest maar even een dagje zonder middagslaapje. Daar heb ik twee topjes/shirtjes gekocht die speciaal gemaakt zijn om makkelijk borstvoeding mee te geven, om mezelf alvast te trakteren voor na de bevalling. En we hebben lekker even wat gegeten in de Food Court en nog wat rondgesnuffeld her en der. Het gebrek aan slaap begon Alexander op te breken dus om 3 uur zijn we huiswaarts gekeerd. Ik voelde mijzelf die dag wel een stuk beter dan de dagen ervoor, je bent er toch mee bezig en wat afleiding af en toe kan geen kwaad. Maar de baby is gelukkig gewoon netjes heel de zondag blijven zitten, en op het moment van schrijven zit ie er nog steeds netjes!

Zondagavond om 5 voor 10 was Ruud weer thuis, met zijn moeder. Vanmorgen heeft zij ook een koffer vol met boodschapjes (lekker veel drop!) en veel kadoos uitgepakt, jeetje, wat zijn we verwend de afgelopen week!! Ik zal iedereen nog wel even persoonlijk bedanken voor zo ver ik dat nog niet gedaan heb.

En dan ga ik het nu weer bij houden, ik ga even met mijn moeder ‘proefrijden’ naar het ziekenhuis, zodat zij dat straks weet te vinden mochten Ruud en ik niet beschikbaar en/of in staat zijn haar te vertellen waar het is.
Groetjes!

The Big Four-Oh!

Op het moment dat jullie dit lezen is de kans groot dat het al geschied is….. Ruud is 40 jaar geworden op dinsdag de 12de! Voor ons is dat natuurlijk eigenlijk morgen pas, maar we hebben het al wel een beetje gevierd dit weekend. Alleen wist Ruud dat zelf van te voren niet....

We hebben een heel goed weekend gehad, van alles en nog wat gedaan in en om het huis. Vrijdag kwam een vroegere buurman langs met een kettingzaag om wat boompjes om te zagen in de achtertuin, die in de weg staan voor ons nieuwe tuinplan. We hebben goed voor de vogeltjes gezorgd door de voederbak weer goed om te spoelen en te vullen met nieuwe zaadjes, plus we hebben weer eens speciaal zoet rood sap in de kolibri-voederfles gedaan, dus het wachten is op de vogel-tamtam.
Ruud heeft de garage nog weer verder opgeruimd, de werkbank is helemaal netjes en hij heeft een oude bankschroef (nog van zijn opa geweest) geschuurd en in de primer gezet.
Ik heb reisinformatie verstuurd aan beide moeders, van wie één er op het moment van schrijven in het vliegtuig zit hier heen.... spannend hoor!
We hebben nog wat mooie fotolijsten opgehangen her en der.
We hebben diverse dingetjes terug gebracht bij diverse winkels.
Ik heb nog wat boodschapjes gedaan, want .... toen was het plots zondagmiddag, half 5, en Ruud deed niksvermoedend de deur open toen er werd aangebeld.
“Hey, what a surprise!” zei hij tegen Fred, Christina en baby Zachary, die voor de deur stonden. En dat was het zeker, want ik had een klein verrassingsfeestje georganiseerd voor Ruud!!!! Uit allerlei hoeken en gaten toverde ik geheime voorraden eten en drinken te voorschijn, ik had zelfs een grote ballon binnen weten te smokkelen. Ja, hij wordt tenslotte maar één keer 40, en door alle overige drukte hier in huis zou je het bijna vergeten, maar dat is nou net niet wat ik wilde. Ik kon dan wel geen groot verrassingsfeest voor hem organiseren, dus dan maar een klein verrassingsfeest. Was heel gezellig, en Ruud was inderdaad echt heel erg verrast!

Bij deze wil ik mijn liefhebbende echtgenoot feliciteren met zijn verjaardag! Liefje, van harte gefeliciteerd! Op naar de volgende 40!

Alexander is al de hele week verkouden, het houdt wel erg lang aan moet ik zeggen. En jammer genoeg hebben wij het nu ook overgenomen van hem. Hij is de hele week niet naar school geweest, zodat ie geen andere kindjes zou besmetten, maar het had ook geen doen geweest voor juffrouw Jodi, om de 3 minuten heeft ie een nieuwe snotneus.

Verder van de week allemaal nuttige dingen gedaan, we doen bijna niet anders meer...! Dinsdag naar de dermatoloog om m’n hechtingen eruit te laten halen (van de verwijderde moedervlek van 2 weken geleden – uitslag van het lab was goed). Woensdag vast wat boodschappen doen voor zondag. Donderdag naar de gyneacoloog. Alles nog steeds goed, ik heb ook geen reden me zorgen te maken om een te vroege bevalling (wat ik tot nu toe wel steeds voorspeld had, gewoon zomaar een gevoel was dat), het is waarschijnlijk wel een wat zwaarder kind dan Alexander (wat ik ook al vermoedde, dus misschien heb ik dit dan in ieder geval goed), vooral als ik het tot het einde uitzing natuurlijk. Vrijdag weer boodschapjes gedaan – het moest een beetje gespreid en onopvallend gebeuren.
Zondag na zijn feestje is Ruud trouwens nog even met Alexander naar de speeltuin gereden hier in de wijk. Het is aan te lopen hoor, maar Ruud had enorm veel last van zijn rug en het was al best laat, dus de twee mannetjes zijn met de auto gegaan! En wel in pappa’s auto, die daar natuurlijk niet helemaal geschikt voor is, want er zit geen autostoeltje in. Maar voor deze ene keer, omdat het een heel kort stukje binnen de wijk was, mocht het van ons.

En nu is het dus maandag. Mijn moeder zit momenteel als het goed is op Atlanta airport, te wachten op haar vlucht naar Raleigh. Ik zal vanavond of morgen even bij de ‘comments’ zetten als ze goed is aangekomen.

Wat de ‘comments’ betreft trouwens, als mensen een berichtje achter laten, dan probeer ik daar in principe altijd op te reageren, bij diezelfde berichtjes. Alleen doe ik dat altijd nogal aan de late kant (meestal pas vlak voordat ik een nieuw verhaal erop zet), dus misschien valt dat nooit zo op.... Ik zal proberen wat sneller te reageren, maar nu weten jullie het in ieder geval.

Dit was het weer. Hierbij nog even een kiekje van het feestvarken (met kind), even met z’n allen voor ‘m zingen daar in Nederland, goed?! Heel hard, dat ie ’t hier kan horen!

Vooruitgang

Kijk, als je dat een prettig idee vindt, kan je er natuurlijk voor zorgen dat een babykamer in de vijfde, zesde maand van de zwangerschap helemaal af is, en dat zou ik op zich ook niemand afraden. Maar waar het uiteindelijk om gaat, is dat de babykamer (zo goed als) klaar is, als de baby geboren wordt. Dus, waarom niet gewoon drie, vier weken voor de uitgerekende datum? Kan best!
Met gepaste trots willen we melden, dat de babykamer af is! Alleen de stoel die nu nog in Alexander’s kamer staat (nog altijd in afwachting van zijn in januari bestelde Offi stoel), moet nog in de babykamer gezet worden. Hierbij alvast een paar kiekjes, ik zal nog wat meer foto’s maken als ook de stoel er staat en het aankleedkussen er ligt e.d. Je kan wel zien, als reactie op de truttige Amerikaanse babykamers zijn we op strak gegaan. We vinden het zelf echt supergaaf geworden! De kast en commode zijn ingericht, en zo ver waren we niet eens toen Alexander geboren werd! Bijna alle kleertjes zijn gewassen, en omdat eigenlijk alle kleertjes van Alexander er nog zo goed als nieuw uit zien, en omdat we natuurlijk ook nieuwe kleertjes hebben gekregen en gekocht (nieuwe baby, nieuwe kleren – al is het maar om later wat verschil te zien op de foto’s van beide kids), heeft de baby een flinke garderobe om uit te kiezen. Wel grappig, ik merkte dat ik die kleine kleertjes op mijn buik kon opvouwen!

We hadden volop plannen voor het weekend, een to-do-lijstje waar je ‘U’ tegen zegt, maar helaas gooide Alexander een beetje roet in het eten. Zaterdagmorgen tegen een uur of 6 werd hij wakker, koortsig en verkouden. Hij hoestte als een zeeleeuw. Toch hebben we meteen één voornemen uitgevoerd, omdat we dat eerder die week al ‘beloofd’ hadden aan hem. Hij mocht een grote-jongens-onderbroekje aan! Zieke kinderen kan je niet ‘potty-trainen’, is me wel eens verteld, maar toch ging het verrassend goed! Bijna de hele dag heeft ie z’n onderbroekje droog gehouden, pas om 6 uur ’s avonds ging het mis. We waren (en zijn) echt heel erg trots op hem! Zondag heeft ie zelfs niet één keer in zijn broekje geplast! Vanmorgen ben ik boodschappen gaan doen, Alexander even laten plassen voordat we weg gingen, en ook al die tijd in de Target is ie droog gebleven. Alleen eenmaal thuis maakte ik de fout door eerst te zeggen “Moet je plassen?” en toen nog de boodschappen in de koelkast te willen doen, want als het hondje van Pavlov reageerde hij op mijn vraag: een grote plas op de keukenvloer. Ja, ik zelf moet ook nog wat leren als het om zindelijkheidstraining gaat, blijkt wel. Maar dat geeft niks, ik vind echt dat hij het supergoed doet, zo in z’n grote-jongens-onderbroekje!

Alexander is dus wel erg verkouden, echt heel sneu, hij slaapt heel slecht (en wij dus ook). Waterige oogjes, een vastzittende hoest, een loopneus, af en toe wat koorts. We hebben dus wat minder praktische zaken kunnen uitvoeren van het weekend dan we van plan waren, omdat ons zieke kindje nou eenmaal wat aandacht vroeg, en ook tussen-de-middag eigenlijk niet geslapen heeft. Toch hebben we wel lekker bijna heel de garage kunnen opruimen, die zag nog wit van het verfwerk (spuitbus, dat vervliegt zeg!) dat Ruud daar eerder gedaan had.
En Ruud heeft nog wat een plank en een soort kastje opgehangen in respectievelijk het toilet van onze badkamer en de babybadkamer, daar zat ik ook al een poosje om te ‘zeuren’ dus blij dat dat ook af is. Al met al hebben we veel vooruitgang geboekt afgelopen weekend!

Volgende week om deze tijd (11 juni) zit mijn moeder in het vliegtuig hier naar toe, daar kijken we heel erg naar uit! Hopelijk heeft de baby geen haast en blijft ie netjes zitten, in ieder geval totdat m’n moeder er is, of misschien nog wat langer, als Ruud zijn moeder er ook is (die komt de 17de). Ruud haalt zijn moeder op in Washington D.C., dus na 11 juni is in principe elke datum goed qua geboortedatum, behalve dus de 17de, want ik wil Ruud er wel bij hebben. Duimen jullie voor ons voor een mooie geboortedatum?? Vanaf 14 juni wordt ‘op tijd’ beschouwd. Maar goed, technisch gesproken zou het tot en met 12 juli nog kunnen, alleen laten ze je hier in Amerika (in tegenstelling tot Nederland) geloof ik geen 2 weken tot na je uitgerekende datum doorlopen. We zullen het wel zien!