The Big Four-Oh!

Op het moment dat jullie dit lezen is de kans groot dat het al geschied is….. Ruud is 40 jaar geworden op dinsdag de 12de! Voor ons is dat natuurlijk eigenlijk morgen pas, maar we hebben het al wel een beetje gevierd dit weekend. Alleen wist Ruud dat zelf van te voren niet....

We hebben een heel goed weekend gehad, van alles en nog wat gedaan in en om het huis. Vrijdag kwam een vroegere buurman langs met een kettingzaag om wat boompjes om te zagen in de achtertuin, die in de weg staan voor ons nieuwe tuinplan. We hebben goed voor de vogeltjes gezorgd door de voederbak weer goed om te spoelen en te vullen met nieuwe zaadjes, plus we hebben weer eens speciaal zoet rood sap in de kolibri-voederfles gedaan, dus het wachten is op de vogel-tamtam.
Ruud heeft de garage nog weer verder opgeruimd, de werkbank is helemaal netjes en hij heeft een oude bankschroef (nog van zijn opa geweest) geschuurd en in de primer gezet.
Ik heb reisinformatie verstuurd aan beide moeders, van wie één er op het moment van schrijven in het vliegtuig zit hier heen.... spannend hoor!
We hebben nog wat mooie fotolijsten opgehangen her en der.
We hebben diverse dingetjes terug gebracht bij diverse winkels.
Ik heb nog wat boodschapjes gedaan, want .... toen was het plots zondagmiddag, half 5, en Ruud deed niksvermoedend de deur open toen er werd aangebeld.
“Hey, what a surprise!” zei hij tegen Fred, Christina en baby Zachary, die voor de deur stonden. En dat was het zeker, want ik had een klein verrassingsfeestje georganiseerd voor Ruud!!!! Uit allerlei hoeken en gaten toverde ik geheime voorraden eten en drinken te voorschijn, ik had zelfs een grote ballon binnen weten te smokkelen. Ja, hij wordt tenslotte maar één keer 40, en door alle overige drukte hier in huis zou je het bijna vergeten, maar dat is nou net niet wat ik wilde. Ik kon dan wel geen groot verrassingsfeest voor hem organiseren, dus dan maar een klein verrassingsfeest. Was heel gezellig, en Ruud was inderdaad echt heel erg verrast!

Bij deze wil ik mijn liefhebbende echtgenoot feliciteren met zijn verjaardag! Liefje, van harte gefeliciteerd! Op naar de volgende 40!

Alexander is al de hele week verkouden, het houdt wel erg lang aan moet ik zeggen. En jammer genoeg hebben wij het nu ook overgenomen van hem. Hij is de hele week niet naar school geweest, zodat ie geen andere kindjes zou besmetten, maar het had ook geen doen geweest voor juffrouw Jodi, om de 3 minuten heeft ie een nieuwe snotneus.

Verder van de week allemaal nuttige dingen gedaan, we doen bijna niet anders meer...! Dinsdag naar de dermatoloog om m’n hechtingen eruit te laten halen (van de verwijderde moedervlek van 2 weken geleden – uitslag van het lab was goed). Woensdag vast wat boodschappen doen voor zondag. Donderdag naar de gyneacoloog. Alles nog steeds goed, ik heb ook geen reden me zorgen te maken om een te vroege bevalling (wat ik tot nu toe wel steeds voorspeld had, gewoon zomaar een gevoel was dat), het is waarschijnlijk wel een wat zwaarder kind dan Alexander (wat ik ook al vermoedde, dus misschien heb ik dit dan in ieder geval goed), vooral als ik het tot het einde uitzing natuurlijk. Vrijdag weer boodschapjes gedaan – het moest een beetje gespreid en onopvallend gebeuren.
Zondag na zijn feestje is Ruud trouwens nog even met Alexander naar de speeltuin gereden hier in de wijk. Het is aan te lopen hoor, maar Ruud had enorm veel last van zijn rug en het was al best laat, dus de twee mannetjes zijn met de auto gegaan! En wel in pappa’s auto, die daar natuurlijk niet helemaal geschikt voor is, want er zit geen autostoeltje in. Maar voor deze ene keer, omdat het een heel kort stukje binnen de wijk was, mocht het van ons.

En nu is het dus maandag. Mijn moeder zit momenteel als het goed is op Atlanta airport, te wachten op haar vlucht naar Raleigh. Ik zal vanavond of morgen even bij de ‘comments’ zetten als ze goed is aangekomen.

Wat de ‘comments’ betreft trouwens, als mensen een berichtje achter laten, dan probeer ik daar in principe altijd op te reageren, bij diezelfde berichtjes. Alleen doe ik dat altijd nogal aan de late kant (meestal pas vlak voordat ik een nieuw verhaal erop zet), dus misschien valt dat nooit zo op.... Ik zal proberen wat sneller te reageren, maar nu weten jullie het in ieder geval.

Dit was het weer. Hierbij nog even een kiekje van het feestvarken (met kind), even met z’n allen voor ‘m zingen daar in Nederland, goed?! Heel hard, dat ie ’t hier kan horen!