Tja...

…. mijn moeder is weer thuis in Nederland en er is nog geen baby. Dat is natuurlijk wel heel erg jammer en ik had het graag voor haar (en ook voor onszelf natuurlijk) anders gezien, maar de baby heeft het blijkbaar nog naar zijn zin in mijn buik. Gelukkig heeft mijn moeder wel veel voor ons kunnen betekenen, en ze heeft weer heerlijk met Alexander kunnen spelen en dergelijke.
Mijn zusje is ook zwanger, dus mijn moeder zal toch wel binnenkort met een kleintje kunnen knuffelen, en een deel van de familie komt hier in oktober ook weer naar toe, dus dan kan ze deze volhouder hier alsnog zien.

Het is wel vreemd, Alexander was 8 dagen te vroeg geboren (wat natuurlijk prima op tijd is), terwijl ik eigenlijk juist wilde dat hij een beetje laat zou zijn, we moesten toen eigenlijk nog wat dingetjes regelen, maar zo ga je op een woensdagavond niksvermoedend slapen en zo heb je op een donderdagmiddag een baby. Dat gaat dit keer dus heel anders. Ik ging er min of meer van uit dat deze baby ook te vroeg zou zijn, en zelfs wel meer dan 8 dagen misschien, maar dat ie zeker niet langer dan Alexander zou blijven zitten. Alles is klaar voor de baby, ik heb al bijna 2 weken wat ontsluiting, en toch blijft ie lekker zitten. Ik wil niet zeggen dat we op ‘m zitten te wachten, hij moet komen als het hem goed uitkomt, maar ik ben er wel een soort van bewuster mee bezig nu.

Maar goed, over naar de orde van de week.

Ruud is gek op spelletjes, en beide moeders vinden het ook erg leuk om een spelletje te doen, en alhoewel ik er niet snel zelf mee zal komen, vind ik het ook helemaal niet vervelend, dus hebben we bijna de hele week ’s avonds spelletjes gedaan: scrabble; 31-en en duizenden.

Ik ben op dinsdag lekker naar de kapper geweest. Eindelijk weer eens! De kapster is lekker haar gang gegaan, met als resultaat best een flink stuk eraf (zie verder naar onderen voor een foto met mijn nieuwe haar).

Donderdag weer even naar de gyneacoloog, met dit keer geen verandering. Ik zit bij een praktijk met 4 gyneacologen die rouleren. De vrouw dit keer zei dat ze vond dat ik nog helemaal niet ‘klaar’ leek om een baby te krijgen, ik zag er veel te onbezorgd en blij uit, vond ze. Dat komt natuurlijk door mijn nieuwe kapsel ;-) , al heb ik ’t idee dat ik toen ik van Alexander moest bevallen ik er ook nog vrij lang ‘onbezorgd en blij’ bij zat, maar ik kan me natuurlijk vergissen.

Op vrijdag stond er plots een jonge cowboy in onze achtertuin. Nou ja, niet helemaal plots, die had de buurman namelijk voor ons geregeld om ons te helpen met onze tuin (tegen betaling natuurlijk). Deze jongen gaat voor ons het zware werk opknappen, de boel een beetje egaliseren en mulch (soort houtsnippers) aanbrengen en dergelijke. Hij liep alleen vast op de wortels van die grote boom die een poosje geleden om was gegaan en was verwijderd, dus we hopen dat die bomen-verwijdermannen nog ’n keertje terug kunnen komen voor de stronken, zodat de cowboy verder kan.
Zelf zijn we toen lekker even naar de speeltuin gegaan, alhoewel het daar al snel weer veel te warm was.

Op zaterdag zijn we met zijn allen eerst even naar de Lowe’s gegaan om ons te verdiepen in de diverse opties voor onze achtertuin. Tegels? Mulch? Hekje hier? Randje daar? De plannen beginnen steeds wat meer vorm te krijgen, we houden jullie op de hoogte.
Na de Lowe’s hebben we lekker gelunched bij de Panera. Ze zijn altijd zo vriendelijk daar, tegen het einde vroeg een medewerkster of alles had gesmaakt, en ik zei van wel, dat alleen ons zoontje de tosti niet lekker vond, maar ik zei ook dat dat mijn eigen schuld was, ik had iets verkeerd besteld voor hem (het was een kaastosti, terwijl Alexander juist heel erg gek is op ham). Ondanks mijn aanvankelijke protesten stond ze erop een boterham mee te geven met ham, zodat hij geen trek zou krijgen, en als bonus zat er nog een zakje chips bij ook. Is dat geen service?? Ze heeft ook nog een fotootje van ons gemaakt.
Zondagmorgen is mijn moeder dus weer vertrokken, maar zoals gezegd, we zullen haar in oktober gelukkig al weer zien.

En vandaag had Ruud een afspraak met een chirurg, het gaat er toch ernstig op lijken dat hij onder het mes gaat voor zijn rug. En dat gaat hier anders dan in Nederland, Ruud vroeg vandaag wanneer hij terecht kon. “Oh,” zei de chirurg, “over een dag of 7 à 10.” Ruud overweegt nu om zich inderdaad vrij snel te laten opereren (binnen de maand), terwijl zijn moeder hier nog is om ons te helpen met de baby.

Tenslotte nog even twee kiekjes van Alexander. Op de ene foto (door mijn moeder genomen) zit hij ‘in’ een baby-wipstoeltje waarvan we de zitting gewassen hebben (die ligt nog boven zodat de poes er niet in gaat liggen) – zo’n lief, grappig gezicht zo. En de andere was van het spelen in de voortuin terwijl er net een vliegtuig voorbij komt.
Dat was het, wie weet wat ik de volgende keer te melden heb.....
Groetjes!