Voor de duidelijkheid

En toen was het jaar al weer zeven dagen oud! Ik had nog niet geschreven over onze oudejaarsactiviteiten. We zijn naar de vroege versie van First Night in Raleigh geweest, net als vorig jaar (toen met mijn ouders). We waren wat aan de late kant omdat we besloten eerst nog wat eten te halen onderweg. Maar we vonden een prachtig parkeerplekje en nog gratis ook! De optocht hebben we gemist, al zijn de meningen verdeeld of dat helaas of gelukkig is, Alexander zag het grote masker staan (een gezicht van ongeveer 2 of 3 meter hoog) dat voorop of achteraan de optocht gedragen was, nou, dat vond ie toch wel een knap eng ding. (hier hangt de eikel nog, rechtsboven)
We hebben lekker even onze maaltijd genuttigd (hot dogs en hamburgers! Niet echt culinair verantwoord maar wel handig) en toen om 7 uur was het aftellen. Eerst viel de eikel naar beneden (ja, ik kan er niks aan doen, ik had ook liever een discobal zoals op Times Square) en daarna vuurwerk! (even bellen naar Nederland)
Het thema dit jaar was ‘the sixties’, het was me eigenlijk niet opgevallen, ik las het thuis pas. Maar er was inderdaad een openluchtdisco met nepsneeuw waarbij jaren-60-muziek uit de boxen klonk. Daar hebben we lekker even met z’n vieren gedanst.Misschien dat dit standje hieronder ook een verwijzing was naar die tijd, ik bedoel, je naam op een rijstkorrel.... dat is wel erg passé.
Het State Capitol lag er mooi bij, eerst op de achtergrond en dan (bijna) beeldvullend:
Ook een typisch Amerikaans standje:
Bij gebrek aan oliebollen, hebben we funnel cake gekocht en in laten pakken voor thuis – da’s tenslotte ook gefrituurd deeg met poedersuiker!
Toen de jongens eenmaal weer op bed lagen, hebben Ruud en ik gezellig een filmpje gekeken op ons thuisbioscoopje. Geen champgne erbij maar een grote pot thee, en zoals gezegd geserveerd met funnel cake!


Zaterdag kreeg Ruud bijzondere post: een brief van de Chief District Judge, hij werd opgeroepen voor ‘jury duty’! Aanwezigheid voor de betreffende rechtzaak (we weten alleen een datum en tijdstip, niet wat voor rechtszaak het is) is verplicht, maar helaas voor Ruud kwalificeert hij niet, hij is geen Amerikaans staatsburger. Zelf zou ik er niet op zitten te wachten, plaatsnemen in een jury – wie weet wat je allemaal voor lugubere dingen te horen krijgt, misschien moet je wel iemand ter dood veroordelen. Maar Ruud had het wel leuk gevonden.

Vandaag met Quinten bij de kinderarts geweest voor zijn 6-maanden-controle. Afgezien van een al weken aanhoudende verkoudheid en een tikje roze oor (van binnen dus – als dat doorzet zou het een oorontsteking kunnen worden, dus even in de gaten houden) gaat alles helemaal goed, ze was wederom erg tevreden. Quinten is ietsjes kleiner en zwaarder dan Alexander op die leeftijd, maar Alexander jojo-de alle kanten op (wel altijd in de hogere regionen) dus dat zegt wat mij betreft helemaal niks. Quinten weegt nu 8,7 kilo en is 68,5 cm lang (79% en 67% respectievelijk).

Van de week trouwens (toen het heel koud was, het vroor hier ’s nachts -8, maar nu zijn we weer terug bij de warme temperaturen) een geinig vogeltje gefotografeerd met ons nieuwe toestel. Het oude toestel kon niet ver genoeg inzoemen, maar met deze lukte het dus makkelijk, gewoon vanuit de woonkamer naar buiten.
Dan even naar de titel van dit bericht. Ik wilde nog even twee dingen toelichten waar ik het in het vorige bericht over had. Niet omdat er opmerkingen waren gekomen, maar omdat ik later dacht dat ik misschien nog wat duidelijkheid kon verschaffen.

Als eerste, en wellicht ten overvloede omdat ik dat al eerder heb geschreven, en ik weet dat we aan niemand uitleg zijn verschuldigd, maar ik wil toch graag nog even kwijt dat wij geen pusherige ouders zijn, die een plan hebben bedacht en onze kinderen hebben het maar uit te voeren. Ik heb ’t hier nu natuurlijk over Alexander’s leesvaardigheid. Voor de duidelijkheid, wij hebben hier praktisch niks aan hoeven doen, anders dan duizenden keren op zijn verzoek boekjes voorlezen en antwoord geven op zijn alsmaar terugkerende vraag “Wat staat daar?” Dus als ik schrijf dat we hem bepaalde klanken gaan leren en het verschil tussen bijvoorbeeld één ‘l’ en twee (als in molen en mollen), dan gaat dat op dezelfde manier gebeuren als het tot nu toe gegaan is, spelenderwijs en als ie er geen interesse in heeft of het niet snapt, dan niet. Dus maak je geen zorgen om ons trainingskamp ;-)

En dan de tweede verduidelijking, dat betreft deze blog, en wie hier allemaal meeleest. Als ik schrijf dat het me niet lekker zit dat Jan en Alleman mee kan lezen, dan bedoel ik dus -voor de duidelijkheid- mensen die ik niet ken, mensen die mij niet kennen, mensen die ons ook niet indirect (via familie etc) kennen. Ik heb voor niemand geheimen, maar soms weet je gewoon niet wat er allemaal voor rare snuiters rondzwerven op het net. Maar ben je hier nou terecht gekomen via familie o.i.d. (ik hoor via via dat dat nog wel eens gebeurt), voel je dan niet aangesproken en lees gezellig verder!

Ehhh... ware het niet dat dit ‘m weer was voor deze week.... :-)

Groetjes weer, en tot blogs (en vergeet niet, ik reageer bijna altijd nog even op jullie reacties zo rond de tijd dat ik een nieuw bericht plaats).