Snow white? Pearly white!

Het is jullie misschien al opgevallen, het is hier koud! Van de week toch maar even naar buiten geweest, lekker even een blokje om en natuurlijk naar de speeltuin:

Omdat het toch wel heel erg koud was, en ik voor Quinten geen wantjes mee had, heb ik hem mijn handschoenen aangedaan. Schattig hè?

We hadden heel erg gehoopt op een dik pak sneeuw dit weekend, er was ook sneeuw voorspeld. Ruud is vrijdag na zijn werk nog op zoek gegaan naar een slee, dat zijn altijd van die dingen die hier bij de eerste sneeuwval meteen uitverkocht zijn. Bij de tweede winkel was het gelukkig al raak, alhoewel hij er wel anderhalf uur op moest wachten, de vrachtwagen was onderweg vanuit Virginia. Hij sprak een man die tevergeefs bij wel zo’n 8 andere winkels geweest was voordat hij bij deze winkel kwam. Toen de vrachtwagen er eenmaal was, heeft Ruud meteen maar 2 sleetjes mee genomen, een ‘stoere’ (zwart, met rem) en een ‘handige’ (oranje, tweepersoons). We waren er dus helemaal klaar voor, zaterdag zou de sneeuw gaan vallen. Maar helaas, de voorspelling werd steeds een beetje bijgesteld, en uiteindelijk begon het pas om 5 uur ’s middags langzaamaan een beetje te sneeuwen, en helaas ook geen dik pak. Dit lag er op zondagmorgen nog: Niet genoeg dus om te sleeën.

Er was wel iets anders onverwachts wits dit weekend, al heb je hiervoor eigenlijk evengoed een vergrootglas nodig. Quinten heeft zijn eerste tandje door! Oftewel, op z’n Amerikaans, his first tooth reared its pearly white head. Je kan ‘m nog niet echt zien, maar al wel voelen. Dat Alexander en Quinten heel andere kindjes zijn, blijkt ook nu weer, Quinten is hiermee ruim 2 maanden eerder dan Alexander.

Bij gebrek aan sneeuw hebben we dus eigenlijk dit weekend vooral veel gewinkeld. Jaja, ik weet het, we moeten juist proberen spullen kwijt te raken in plaats van bij te kopen, maar aangezien we volgende maand op wintersport gaan, moeten we daar toch een beetje voor shoppen. We hebben zaterdag o.a. een schattig mutsje gekocht voor Quinten:

Even wat anders, Ruud en ik doen altijd wedstrijdje wie het meest van de ander houdt. Tja, we zijn tenslotte pas een kleine 15 jaar samen, dan doe je dat nog :-) ... Ik win natuurlijk altijd ;-), maar ik moet toegeven dat Ruud wel erg creatieve manieren zoekt om het tegendeel te bewijzen.Toen we nog in Nederland woonden, reed hij na zijn werk wel eens langs de bloemist voor iets leuks, en hij baalt er soms van dat er hier niet eentje op de route ligt (niet zo vreemd want hij werkt op 5 minuutjes rijden van huis). Maar zijn creativiteit kent gelukkig geen grenzen, hij verzint gewoon zelf iets heel origineels. Zo vond ik van de week dit op bed:Ja, dat zijn flesjes nagellak. Lief hè?! Misschien wordt het tijd dat ik ook weer wat origineels verzin, straks wint ie nog....!

Dit is het weer voor vandaag, groetjes!