Buurtbarbecue

Dinsdag mocht Alexander naar de chirurg terug voor nacontrole. Hij vond het allemaal wel best, alleen toen ie de chirurg weer zag en op de behandeltafel moest, kreeg ie ’t toch even benauwd. Ik heb hem gelukkig kunnen overtuigen dat de dokter hem dit keer geen pijn ging doen, dus toen ging het verder gelukkig zonder problemen. Geen traan heeft ie gelaten, en dan merk je toch hoe groot je invloed als ouder eigenlijk is, dat je kind wel bang is maar dat je ‘m toch genoeg kan geruststellen dat ie kalm blijft. En gelukkig was de chirurg heel erg tevreden, de bil zag er zelfs beter uit dan hij had verwacht. Zelf vond ik ’t er nog niet zo mooi uitzien, nog wat blauwig enzo. Het had bijna drie weken achter verband verstopt gezeten en pas sinds een dag had ie geen verband meer erop. Volgens de chirurg kan het nog een jaar duren voordat het echt helemaal weer mooi is, vanwege littekenweefsels. Nou, van mij mag het volgende week al helemaal goed zijn, want hij heeft echt een deuk in zijn voorheen perfecte billetje. Eén geluk, niet al te veel mensen zullen zijn billen zien, dus het had op een slechtere plek kunnen zijn.

De rest van de week heb ik niet veel interessants gedaan, ik heb heel erg weinig energie (ik slaap al een poosje erg slecht) en met het beetje energie dat ik nog wel heb, doe ik dus zaken zoals boodschappen doen, wat poetsen, wat lezen, liedjes zingen met Alexander (hij is echt gek op liedjes tegenwoordig, zingt ook zelf bijvoorbeeld “The wheels on the bus” compleet met allerlei armgebaren enzo), foto’s bijbestellen en wat administratieve zaken.

Het weekend stond voor een groot deel weer in ’t teken van verf. Zaterdag heeft Ruud de babymeubeltjes geverfd. Zondagmorgen hebben sommige onderdelen alvast hun tweede laag gekregen, de rest komt volgende week. Zondagmiddag heeft ie het laatste onderdeel van het wiegje gespoten (al die spijlen is met een kwast of roller niet te doen), plus een rieten mandje en 2 kleine kastjes voor aan de muur. Het gaat erop lijken!

Zaterdagmiddag waren we uitgenodigd voor een buurtbarbecue bij ons oude huis voor. Eens per jaar organiseren de buurtjes daar zo’n barbecue, en zelfs nu we 400 nummers verderop wonen, mogen we nog komen. Er was een grote opblaasbare glijbaan, hamburgers, hotdogs, plus alle maaltijden die de gasten hadden meegenomen. Het was weer heel leuk, wel superwarm dus ik heb snel de schaduw opgezocht.

Alexander had ook naar zijn zin. Hij is met pappa de glijbaan opgeklommen en afgegleden, en daarna riep ie “Nog een keer” en toen hebben we ‘m alleen naar boven laten klimmen. Pas boven kwam ie er achter dat pappa niet achter ‘m liep, dus is ie zonder problemen helemaal alleen naar beneden gegleden. Alleen daarna wilde ie niet meer alleen naar boven, hij trapte er niet meer in. We zijn door de nieuwe bewoners van ons oude huis uitgenodigd om het huis te zien, ze hadden er heel wat aan gedaan. En we vonden het allebei echt heel erg leuk geworden. Ik bedacht me later dat dit de eerste keer was ooit dat ik terug ben geweest in een huis waar ik ooit gewoond heb. Logisch natuurlijk dat dat ’s nachts in een droom terug kwam, dat moet je toch even verwerken! ;-)

Vanmorgen kwam Jackie op visite met dochtertjes Norah en Isabelle. Net als Alexander duimt Norah nog, en ook al proberen zowel Jackie als ik om dat af te leren, het zag er toch wel heel schattig uit toen ze samen op de bank zaten met hun duim in hun mond!Dit was het weer voor dit keer, groetjes!

P.S.: Ruud heeft de voorpagina van de website aangepast!