Dacht ik net nog een stukje voor de blog te hebben geschreven, is het toch zowaar alweer maandag! De dagen en weken vliegen echt voorbij.
We zijn vorige week maandag begonnen met een opfriscursusje ‘puffen’. Officieel heet het natuurlijk anders, namelijk ‘Labor & Birth Review’. Deze vervolgcursus is voor aanstaande ouders die al eerder een cursus hebben gevolgd bij een vorige zwangerschap. We hebben er 3 jaar geleden best wat nuttige informatie vandaan gehaald, dus vandaar dat we dit keer de opfriscursus doen (want ik heb ’t idee dat ik alles vergeten ben).
Donderdag moest ik weer naar de verloskundige/gyneacoloog (dat is een en dezelfde persoon hier). Alles prima in orde. Ze meten ook je buik op, en ik lag echt helemaal perfect op schema, ze werd er bijna lyrisch van. Altijd fijn om te weten. Ik ging tot op heden om de 4 weken, maar vanaf nu mag ik om de 2 weken. Dat betekent dat het nu toch echt gaat opschieten.... Zo zie ik er tegenwoordig uit:
Vrijdagavond hadden we een feestje bij ons thuis, namelijk Bunco! Het was wederom heel gezellig. Jackie en Frank zijn ook gekomen, dus die hebben meteen met een hoop andere mensen kunnen kennis maken. Helaas vergeet ik vaak foto’s te maken omdat ik ’t te druk heb met dobbelen, maar hierbij toch nog ’n paar kiekjes:
Zaterdag hebben we de babymeubels geschuurd en schoongemaakt. Het wachten is nu op het laagje verf. We hadden natuurlijk nog ’n dag in het weekend, maar zondag was Moederdag, dus hebben we lekker niet geklust! ’s Morgens vroeg kwamen mijn twee mannetjes me ‘wakker’ maken (zelfs als het mag, lukt het me tegenwoordig niet meer zo heel goed om uit te slapen....), elk hadden ze een leuke kaart en een spannend leesboek voor mij. Alexander had daarvoor natuurlijk wel pappa’s hulp ingeschakeld. Daarna lekker rustig ontbijten. 
Donderdag had Alexander al een heel mooi moederdagwerkje mee genomen van school vandaan, namelijk zijn handafdrukjes met een mooi verhaaltje (in de trant van 'kleine handjes worden groot, nu kan je altijd onthouden hoe klein mijn handjes waren') erbij.
Alexander en ik zijn vervolgens even langs Jackie en Frank gereden om wat Nederlandse DVD’s terug te geven die we geleend hadden. Alexander vindt het volgens mij wel leuk met hun dochtertje Norah, vorige week waren we ook even langs geweest, en nu zijn ze allebei nog een beetje verlegen, maar volgens mij zijn ze wel aan elkaar gewaagd.
‘s Middags hebben we een mooi familieportret laten maken bij de fotograaf. Die foto willen we gaan gebruiken op de website. Die hebben we namelijk al een jaar niet meer bijgewerkt, dus dat hopen we heel binnenkort te gaan doen, en dan zetten we er meteen een link op naar de blog. Wordt vervold, en dan kunnen jullie meteen ons portret bewonderen!
’s Avonds zijn we lekker uit eten geweest met z’n drietjes, en daarna was er een 3-uur lange uitzending van ‘Survivor’, de finale! Toen was het weekend echt op.
Vanmorgen was ik van plan om Alexander naar school te brengen, en daarna door naar de dierenarts waar ik om 10 uur een afspraak had voor Droppie voor haar jaarlijkse controle en inentingen. Ik had gisteravond de ‘carrier’ al uit de garage gehaald en van spinnenwebben en stof ontdaan. Dat Droppie dat niet was ontgaan, bleek vanmorgen, toen ze in geen velden of wegen te bekennen was. Ik vond ze onder ons bed, waar ze natuurlijk niet onder vandaan wilde komen. Ik probeerde ze van links te benaderen, in de hoop dat ze er dan rechts onderuit zou rennen. Ze ging wel naar rechts, maar zodra ik dan omliep om haar te pakken, ging ze weer naar het midden onder het bed. Zo ging ik dus weet ik hoeveel keer heen en weer van links naar rechts, elke keer weer op mijn knieen, dus mijn buik begon ook hevig te protesteren. Duidelijk geen taak voor één (zwanger) persoon..... Uiteindelijk (ik ben er niet trots op, maar je moet wat) heb ik ze zo bang weten te maken dat ze niet alleen van onder het bed vandaan kwam maar ook de slaapkamer uitrende. Lokken met een lekker snoepje of iets dergelijks helpt in deze gevallen niet, voor diegenen die zich dat nu afvragen. Maar goed, ze rende weg, maar waar naar toe?? Het hele huis ben ik door gegaan, elke keer de deur achter me dicht als ik een kamer leeg had bevonden, zodat ze daar niet weer in zou kunnen. Nergens was ze te vinden. Ondertussen was het kwart voor 10 en samen met Alexander (“Doppie, Doppie, waar ben je??”) ben ik wel 3 keer het hele huis doorgelopen. De enige optie was dat ze achter een kast zat, maar daar kon ik met geen mogelijkheid bij. Dus ten einde raad Ruud maar gebeld, wat fijn toch dat ie zo vlak bij werkt!! Ruud is gekomen, op een ladder geklommen om achter de kast te kunnen kijken en ja hoor, daar zat ze. Met een bezem heeft ie haar daar vandaan ‘geveegd’, ik heb ze opgevangen en samen hebben we ze in de ‘carrier’ gedaan. Alexander naar school brengen ging bij lange na niet meer lukken, hij mocht lekker mee naar de dierenarts! Droppie is wederom helemaal gezond verklaard, ze heeft haar prikjes gekregen, dus hopelijk kunnen we er voorlopig weer even tegen.
We hebben van de week trouwens een kaartje gekregen van ‘de hele familie’, uit Ommen. Dat moet van het familieweekend (waar we natuurlijk niet bij konden zijn) van mijn moeder’s kant af zijn gekomen! Hartelijk dank, familie, leuk dat jullie aan ons gedacht hebben!
Groetjes weer en tot de volgende blog!
We zijn vorige week maandag begonnen met een opfriscursusje ‘puffen’. Officieel heet het natuurlijk anders, namelijk ‘Labor & Birth Review’. Deze vervolgcursus is voor aanstaande ouders die al eerder een cursus hebben gevolgd bij een vorige zwangerschap. We hebben er 3 jaar geleden best wat nuttige informatie vandaan gehaald, dus vandaar dat we dit keer de opfriscursus doen (want ik heb ’t idee dat ik alles vergeten ben).
Donderdag moest ik weer naar de verloskundige/gyneacoloog (dat is een en dezelfde persoon hier). Alles prima in orde. Ze meten ook je buik op, en ik lag echt helemaal perfect op schema, ze werd er bijna lyrisch van. Altijd fijn om te weten. Ik ging tot op heden om de 4 weken, maar vanaf nu mag ik om de 2 weken. Dat betekent dat het nu toch echt gaat opschieten.... Zo zie ik er tegenwoordig uit:
Vrijdagavond hadden we een feestje bij ons thuis, namelijk Bunco! Het was wederom heel gezellig. Jackie en Frank zijn ook gekomen, dus die hebben meteen met een hoop andere mensen kunnen kennis maken. Helaas vergeet ik vaak foto’s te maken omdat ik ’t te druk heb met dobbelen, maar hierbij toch nog ’n paar kiekjes:
Zaterdag hebben we de babymeubels geschuurd en schoongemaakt. Het wachten is nu op het laagje verf. We hadden natuurlijk nog ’n dag in het weekend, maar zondag was Moederdag, dus hebben we lekker niet geklust! ’s Morgens vroeg kwamen mijn twee mannetjes me ‘wakker’ maken (zelfs als het mag, lukt het me tegenwoordig niet meer zo heel goed om uit te slapen....), elk hadden ze een leuke kaart en een spannend leesboek voor mij. Alexander had daarvoor natuurlijk wel pappa’s hulp ingeschakeld. Daarna lekker rustig ontbijten. 
Donderdag had Alexander al een heel mooi moederdagwerkje mee genomen van school vandaan, namelijk zijn handafdrukjes met een mooi verhaaltje (in de trant van 'kleine handjes worden groot, nu kan je altijd onthouden hoe klein mijn handjes waren') erbij.Alexander en ik zijn vervolgens even langs Jackie en Frank gereden om wat Nederlandse DVD’s terug te geven die we geleend hadden. Alexander vindt het volgens mij wel leuk met hun dochtertje Norah, vorige week waren we ook even langs geweest, en nu zijn ze allebei nog een beetje verlegen, maar volgens mij zijn ze wel aan elkaar gewaagd.
‘s Middags hebben we een mooi familieportret laten maken bij de fotograaf. Die foto willen we gaan gebruiken op de website. Die hebben we namelijk al een jaar niet meer bijgewerkt, dus dat hopen we heel binnenkort te gaan doen, en dan zetten we er meteen een link op naar de blog. Wordt vervold, en dan kunnen jullie meteen ons portret bewonderen!
’s Avonds zijn we lekker uit eten geweest met z’n drietjes, en daarna was er een 3-uur lange uitzending van ‘Survivor’, de finale! Toen was het weekend echt op.
Vanmorgen was ik van plan om Alexander naar school te brengen, en daarna door naar de dierenarts waar ik om 10 uur een afspraak had voor Droppie voor haar jaarlijkse controle en inentingen. Ik had gisteravond de ‘carrier’ al uit de garage gehaald en van spinnenwebben en stof ontdaan. Dat Droppie dat niet was ontgaan, bleek vanmorgen, toen ze in geen velden of wegen te bekennen was. Ik vond ze onder ons bed, waar ze natuurlijk niet onder vandaan wilde komen. Ik probeerde ze van links te benaderen, in de hoop dat ze er dan rechts onderuit zou rennen. Ze ging wel naar rechts, maar zodra ik dan omliep om haar te pakken, ging ze weer naar het midden onder het bed. Zo ging ik dus weet ik hoeveel keer heen en weer van links naar rechts, elke keer weer op mijn knieen, dus mijn buik begon ook hevig te protesteren. Duidelijk geen taak voor één (zwanger) persoon..... Uiteindelijk (ik ben er niet trots op, maar je moet wat) heb ik ze zo bang weten te maken dat ze niet alleen van onder het bed vandaan kwam maar ook de slaapkamer uitrende. Lokken met een lekker snoepje of iets dergelijks helpt in deze gevallen niet, voor diegenen die zich dat nu afvragen. Maar goed, ze rende weg, maar waar naar toe?? Het hele huis ben ik door gegaan, elke keer de deur achter me dicht als ik een kamer leeg had bevonden, zodat ze daar niet weer in zou kunnen. Nergens was ze te vinden. Ondertussen was het kwart voor 10 en samen met Alexander (“Doppie, Doppie, waar ben je??”) ben ik wel 3 keer het hele huis doorgelopen. De enige optie was dat ze achter een kast zat, maar daar kon ik met geen mogelijkheid bij. Dus ten einde raad Ruud maar gebeld, wat fijn toch dat ie zo vlak bij werkt!! Ruud is gekomen, op een ladder geklommen om achter de kast te kunnen kijken en ja hoor, daar zat ze. Met een bezem heeft ie haar daar vandaan ‘geveegd’, ik heb ze opgevangen en samen hebben we ze in de ‘carrier’ gedaan. Alexander naar school brengen ging bij lange na niet meer lukken, hij mocht lekker mee naar de dierenarts! Droppie is wederom helemaal gezond verklaard, ze heeft haar prikjes gekregen, dus hopelijk kunnen we er voorlopig weer even tegen.
We hebben van de week trouwens een kaartje gekregen van ‘de hele familie’, uit Ommen. Dat moet van het familieweekend (waar we natuurlijk niet bij konden zijn) van mijn moeder’s kant af zijn gekomen! Hartelijk dank, familie, leuk dat jullie aan ons gedacht hebben!
Groetjes weer en tot de volgende blog!
5 opmerkingen:
hallo jessica en ruud
zit ik een beetje te google op het net kom ik jullie site tegen.
leuk, ik wist wel dat jullie in amerika zitten ( zo nu en dan hoor je nog wel eens wat)maar dit is toch wel erg leuk om zo jullie belevenissen te volgen.ik heb nog niet de fottos bekeken ga ik nu doen. groet Tineke van der Hoek (v&d)
Hoi Allemaal
Wat een leuke verhalen, filmpje en foto`s weer!
Je bent al mooi rond Jess!
Mooie kast die Ruud heeft gemaakt...wou dat ik zo handig was haha!!
Liefs, Dennis & Steffanie
pootjes van De beestenboel
@ Tineke: Hallo! Dat is nog eens een reactie uit onverwachte hoek (letterlijk en figuurlijk)! Wat leuk!! Hoe gaat het ermee? Hopelijk bevalt het 'leven na V&D'. We denken zelf nog altijd met erg goede herinneringen terug aan die tijd (logisch ook want daar hebben we elkaar leren kennen). We hopen nog eens van je te horen, veel groetjes!
@ Dennis & Steffanie: ik zag dat er weer nieuws op jullie blog was, ik zal daar ook snel weer een berichtje achterlaten. En wie van jullie twee wil er zo handig zijn als Ruud?? Dank voor de complimenten. Veel liefs terug!
hallo daar lekker buikje heb je hoor volgens mij word je al echt een amerikaanse wat eten betreft grapje hoor ik vind die handjes van alexander wel grappig want die heb ik ook nog van steffanie van de peuter school ook voor moederdag ook leuk dat het wereldwijd is verder gaat hier ook alles goed druk druk maar ja voel je dat je leeft heb vandaag cursus indiaanse hoofdmassage gedaan was pittig maar wel lekker en leerzaam ben wel helemaal suf nou ga barbara even bellen of zij dat ook is die heeft hem ook gedaan vandaag met mij en nog 7 andere nou heel veel liefs en kusjes groetjes ingrid en leo
@ Ingrid: Nou duidelijk dat je een beetje suf was, je schreef allerlei raars over Amerikaans eten in combinatie met dikke buiken enzo :-)) Gaat het nu weer iets beter met je? ;-)
Klinkt wel apart, Indiaanse hoofdmassage, is dat erg anders dan Nederlandse hoofdmassage? Zal wel he? Je mag mij wel een keer masseren als we weer eens in de buurt zijn...
Doei, groetjes!
Een reactie posten