Yah mon!

De afgelopen week hebben we niet al te veel blogwaardigs beleefd. Maar de week begon wel leuk! Dinsdagmorgen zei Ruud “Zal ik de ochtend vrij nemen, dat we even langs een reisbureau kunnen?” We hadden namelijk al heel wat uurtjes op ’t internet doorgebracht de afgelopen tijd om een leuk reisje te vinden, zodat we nog even weg kunnen voordat we straks een tweede wurm hebben. Maar ik weet niet hoe ’t met jullie zit, maar ik vind ’t eigenlijk niks, je reis op internet zoeken. Je doet wel ideeën op, maar je moet als eerste je datum invullen, terwijl die bij ons juist flexibel was (je zal maar ‘n vrijdag als vertrekdatum invullen terwijl de donderdag goedkoper is, ik noem maar wat), en je moet om de haverklap je pagina verversen etc etc. Reisbureaus zijn hier zeldzaam en als je ze al vindt, zijn ze niet op zaterdag open. Elke keer kreeg ik visioenen van de D-Reizen op de Struytse Hoeck (Hellevoetsluis) waar we vroeger elke zaterdag wel 2x langs liepen (1x heen, 1x terug) en waar we ook best wel eens zomaar naar binnen zijn gestapt. Maar goed, Ruud had een adres opgekregen van collega Rob van een reisbureau dat zij wel eens gebruiken. Dus wij daar heen op dinsdagmorgen. En daar kom je toch in 2 uur tijd heel wat meer te weten over de diverse mogelijkheden. We hebben uiteindelijk een soort optie genomen op een reis, maar vervolgens wel meteen even thuis diezelfde reis opgezocht op internet. Op internet was ie ietsjes goedkoper, dus toch uiteindelijk wel via internet geboekt. We gaan dus in maart, en wel naar Jamaica!! Het is een all-in resort in Montego Bay, genaamd SunSpree Resort. Het ziet er erg modern uit, met heel veel faciliteiten, en het is ook zeer geschikt voor kinderen. Er ligt een soort mini-eilandje vlak voor de kust, dus niet al te veel stroming hopelijk en dus wat veiliger voor Alexander om lekker op het strand te spelen – alhoewel er natuurlijk ook zwembaden zijn. Ik ben normaal gesproken niet zo van de voorpret (dan valt het ook niet tegen), maar bij het zien van de foto’s van hun website gaat het toch wel erg kriebelen....!

Ik merk alleen dat ik nog wel heel wat Jamaicaans moet leren, klik maar eens op deze link! (wel wees gewaarschuwd, niet alles is even ‘netjes’).

Alexander zijn we al aan het trainen (’t begin klinkt wat vreemd, hij was net begonnen met uithalen de onderzettertjes te tellen – “one [wààànnn], two [toeoeoe]”):


De rest van de week heb ik allerlei gebruikelijke, huishoudelijke taakjes gedaan. Donderdag heb ik de auto gestofzuigd – voor het eerst volgens mij sinds ik ‘m heb (schaam schaam), dus best hard nodig. Gelukkig eet Alexander nooit iets kleverigs in de auto!

Van het weekend hebben we ook vooral praktische dingen gedaan: diverse dingen op de post gedaan; even langs de Lowe’s voor wat schroeven en verstevingsstukjes voor Alexander’s kast; Ruud is bezig geweest malletjes te maken voor alle planken en hun gaten; ik heb een rommelmand opgeruimd die in de loop der tijd heel wat rommel had verzameld; we zijn weer bezig geweest in Alexander’s aanstaande kamer. Van zulk soort dingen. En zaterdagmiddag zijn we met Alexander naar de kapper geweest (kon je misschien al zien op het filmpje). Al wachtend op zijn beurt doet Alexander .... ehhh... pappa een videospelletje.
En hierbij ook een kiekje van ‘voor de knipbeurt’: Soms vindt ie ’t niet leuk bij de kapper (huilen), soms valt het mee, maar dit keer vond ie het weer eens niet leuk - en hij zat nog wel in zo’n mooie kappersstoel. Maar het was best druk dit keer, en dan wordt het ‘m allemaal een beetje veel.

Maar goed, er is weer heel wat haar af, dus hij kan er weer even tegen. Ook lekker voor op vakantie straks, een beetje kort koppie.
Verder heeft Ruud zijn moeder voor deze zomer een reisje Amerika geboekt, voor ’t eerst helemaal in d’r up! Ze vliegt tot aan Washington D.C., want overstappen vond ze tot op heden eigenlijk het grootste obstakel vanwege de taal. Ruud heeft aangeboden haar op te halen in Washington (een uur of 5 hier vandaan). Ze komt ongeveer anderhalve week voordat ik ben uitgerekend en ze blijft tot in augustus zodat ze natuurlijk van het mooie weer kan genieten maar ook ons hopelijk een beetje kan helpen met het reilen en zeilen hier in huis als nummer twee er straks is. En dat is wel zo prettig, want ik kan me nog wel herinneren hoeveel werk er met zo’n mini-mensje op je af komt, en dit keer hebben we er al eentje rondrennen.

Oh, Leo, goed nieuws, ik zag zojuist voor het eerst onze hagedis weer, die heeft zeker een winterslaapje gedaan... En toen zag ik ook meteen het eerste krokusje van het jaar! Nu nog de rest van de bloembollen, we hebben er heel wat gepland vorig jaar. Ik heb alvast goede hoop voor de narcisjes:

Dat was het voor nu, groetjes! Of op z’n Jamaicaans: “Walk good!”