Raising Boys

Afgelopen vrijdag hadden we een afspraak bij de ob/gyn voor controle en een echo. Alles gaat helemaal goed (mijn buik is echt niet te dik – ik heb ’t gevraagd en de dokter zette grote ogen op toen ik zei dat mensen me vragen of ik echt geen tweeling verwacht) en .... we verwachten wederom een jongetje!!! We krijgen dus een echt jongensgezin, en bij de ob/gyn hing een grappig lijstje getiteld ‘Raising Boys’ dat ons hier alvast op voorbereidt (samengesteld door een moeder van meerdere zonen in Texas). Sorry, ik heb me nog even niet gebogen over een mooie Nederlandse vertaling...

1. A king size waterbed holds enough water to fill a 2000 sq. ft. house 4 inches deep.
2. If you spray hair spray on dust bunnies and run over them with roller blades, they can ignite.
3. A 3-year old boy's voice is louder than 200 adults in a crowded restaurant.
4. If you hook a dog leash over a ceiling fan, the motor is not strong enough to rotate a 42-pound boy wearing Batman underwear and a Superman cape. It is strong enough, however, if tied to a paint can, to spread paint on all four walls of a 20 x 20 ft. room.
5. You should not throw baseballs up when the ceiling fan is on. When using a ceiling fan as a bat, you have to throw the ball up a few times before you get a hit. A ceiling fan can hit a baseball a long way.
6. The glass in windows (even double-pane) doesn't stop a baseball hit by a ceiling fan.
7. When you hear the toilet flush and the words "uh oh", it's already too late.
8. Brake fluid mixed with Clorox makes smoke, and lots of it.
9. A six-year old boy can start a fire with a flint rock even though a 36-year old man says they can only do it in the movies.
10. Certain Lego's will pass through the digestive tract of a 4-year old boy.
11. Play dough and a microwave should not be used in the same sentence.
12. Super glue IS forever.
13. No matter how much Jell-O you put in a swimming pool you still can't walk on water.
14. Pool filters do not like Jell-O.
15. VCR's do not eject "PB&J" sandwiches even though TV commercials show they do (PB&J = peanut butter & jelly).
16. Garbage bags do not make good parachutes.
17. Marbles in gas tanks make lots of noise when driving.
18. You probably DO NOT want to know what that odor is.
19. Always look in the oven before you turn it on; plastic toys do not like ovens.
20. The fire department in Austin, TX has a 5-minute response time.
21. The spin cycle on the washing machine does not make earthworms dizzy.
22. It will, however, make cats dizzy.
23. Cats throw up twice their body weight when dizzy.
24. 80% of men who read this will try mixing the Clorox and brake fluid.

Those who pass this on to almost all of their friends, with or without boys do it because:
a) For those with no children - this is totally hysterical!
b) For those who already have children past this age, this is hilarious.
c) For those who have children this age, this is not funny, not at all!
d) For those who have children nearing this age, this is a warning.
e) For those who have not yet had children, this is birth control.

Nou ben ik heel optimistisch, het scheelt al een stuk dat we geen waterbed, hond (en dus ook geen riem), plafond ventilator of een zwembad hebben, hahaha! Ik heb hoe dan ook het (waarschijnlijk naïve) idee dat onze kinderen ‘zoiets niet doen’... ;-) We zullen het zien, wel leuk in ieder geval voor Alexander dat er een broertje komt om mee te spelen en stoeien!

Eerder op de week, op woensdag wel te verstaan, was het Valentijnsdag. ’s Morgens was ik naar de sportschool geweest, waar Alexander op de opvang allerlei lekkers kreeg, de opvangmoeders hadden cake-jes gemaakt en zakjes met snoepjes enzo. Erg lief van ze!

Alexander's eerste (hartjes)lolly

Alexander heeft ook een lief boekje gekregen over Elmo en Valentijnsdag van opa en oma.

even uitpakken

Toen Alexander ’s middags lag te slapen, heb ik een appeltaart gebakken voor mijn lief (van wie ik een mooie bos rozen heb gekregen). Die appeltaart nam al met al best wat tijd in beslag (leuke woordspeling) en de taart moest nog een uur afkoelen voordat ie uit de springvorm gehaald mocht worden, dus uiteindelijk was Katherine, de oppas, degene die het eerste stukje heeft genuttigd. Zij kwam ’s avonds oppassen. Dit in eerste instantie tot groot verdriet van Alexander, hij huilt altijd als ze komt en tegenwoordig roept ie ook “Katkin nee”, maar zij blijft altijd heel rustig en binnen enkele minuten is ie gekalmeerd. Terwijl Katherine Alexander op bed ging leggen, zijn Ruud en ik naar Raleigh gereden. Eerst hebben we even aan de bar gezeten bij Porter’s, daarna zijn we naar de buurman gegaan, Frazier’s, waar we gereserveerd hadden voor een Valentijns-diner. Het menu daar is nogal hoogdravend, herinnerden we ons ook van de vorige keer dat we er waren (iemand enig idee wat ‘Braised Veal Cheek Pappardelle’ of ‘Garlic Rubbed Niman Ranch Pork Osso Bucco served with Timberwood Farms Organic Kale, Yellow Lentils, Crispy Pork Jowls and Mustard Riesling Jus’ is?), maar we hebben wederom heerlijk gegeten, ze hebben een zeer goede kok!

Zaterdag was Katherine er weer, om 6 uur al dit keer, zodat ze Alexander zijn eten kon geven en nog wat t.v. kon kijken voordat het bedtijd was. Wij hadden namelijk een ‘banquet’. Voluit heette het ‘First Annual George Almond Officer of the Year Banquet’, georganiseerd door ‘Cary Chapter of the North Carolina Police Benevolent Association’. Een hele mond vol. Het kwam er op neer dat er een prijs zou worden uitgereikt aan een politieagent van de Cary Police Department, vanwege uitstekend werk op gebied van leiderschap, dienstverlening etc etc. De prijs is vernoemd naar George Almond, een voormalig Cary politieagent die in oktober 2001 bij een routine verkeersaanhouding zonder enige inleiding door het oog is geschoten. Hij heeft het overleefd, maar is wel permanent arbeidsongeschikt voor politiewerk (blind aan het oog, concentratieproblemen, bloedprop in zijn been die zwellingen veroorzaakt, en vast nog wel meer). Gelukkig had hij nog wel zijn gevoel voor humor, bleek gedurende de avond, hij mocht de prijs uitreiken en hij deed dat op een heel prettige en soms grappige manier. Voordat de prijs werd uitgereikt was er live jazz muziek en een heerlijk diner. Het banquet was open voor het publiek, en CAP leden kregen korting op de toegangskaartjes. Wij van het CAP Team waren er dan ook met 35 man/vrouw aanwezig (inclusief partners, dat wel). Ik heb foto’s gemaakt, maar ze zijn niet goed gelukt vanwege de grote ruimte.

Er waren ook lootjes uitgedeeld waarmee prijzen te winnen waren. Ruud voelde de bui al hangen en schoof mij zijn lootje toe onder het mom van “Jou kennen ze”, en warempel, 2 minuten later riepen ze zijn nummertje en mocht ik naar voren komen om een gift card van Chili’s (een restaurant) op te halen. Leuk zeg!
Nadat het banquet was afgelopen, zijn we nog even naar downtown Apex gereden en hebben we nog een drankje genuttigd aan de bar van Peak City Grill & Bar. Een geslaagde avond!

Zondag hebben we een kastinhoud (planken e.d.) gekocht voor de vaste kast in Alexander zijn aanstaande kamer, zodat hij straks al zijn kleding kan ophangen en neerleggen. De kast staat nu nog vol met allemaal baby-spullen, dus we moeten die eerst leeghalen voordat de kastinhoud erin kan, maar de rest van de kamer is nu gelukkig zo goed als leeg. Dus nu is het voornamelijk wachten op wat warmer weer, zodat we in de garage zijn kast (niet de vaste kast dus, maar onze zelf-ontworpen open kast waarin we boeken zetten en manden met speeltjes enzo) kunnen verven en in elkaar kunnen zetten.
’s Avonds zijn we lekker gaan eten bij Chili’s! En tenslotte hebben we ’s avonds naar The Amazing Race (één van onze favoriete t.v.-programma’s) gekeken, de eerste aflevering van het nieuwe seizoen.

Even een kleine kanttekening wat betreft emailen. Ik merk dat ik van tijd tot tijd achter begin te lopen met emailen. Ik moet dan even een inhaalslag doen, en daar heb ik niet altijd tijd voor. Ik ‘mag’ namelijk alleen achter de computer als Alexander slaapt, als ik er achter zit als ie wakker is, gaat ie aan mijn arm trekken dat ie wil spelen en hij vindt vooral de ‘delete’ knop, ‘backspace’ knop en -het ergste- de ‘uit’ knop erg leuk om in te drukken, de kleine blackmailer. Maar als hij slaapt, probeer ik ook nog af en toe wat andere zaken te doen. Ik probeer de blog wel braaf bij te houden zodat iedereen wel weet dat alles goed gaat, maar soms loop ik dus zoals gezegd met mailen wat achter. Mijn excuses daarvoor, ’t is niet dat ik niet aan jullie denk!

Ik heb overigens nog steeds geen wachtwoord op de blog zitten, want dat blijkt anders te werken dan ik dacht. Als ik het goed heb begrepen, is het namelijk zo dat het zogenaamde blog-wachtwoord niet echt een wachtwoord is, maar dat je een Google-account moet hebben om de blog te kunnen bekijken. En iedereen kan een Google-account aanmaken, gratis en voor niks. Dus dat is een ‘wachtwoord’ van niks! En dan zou ik jullie allemaal Google-accounts moeten laten aanmaken, om iets te kunnen bekijken wat nog steeds iedereen kan bekijken. Dat doen we dus maar niet. Ik ga nog verder nadenken of er iets anders te verzinnen valt. Misschien moet ik elders een blog beginnen ofzo. Als er iemand tips heeft, dan hoor ik ze graag!

Nog een laatste fotootje. Zelfs als Alexander ergens een rommeltje van maakt, doet ie dat ordelijk (hier haalt ie een doos leeg met allemaal spullen van Droppie, inentingspapieren, speciale snoepjes etc)...:

Tot zo ver dit bericht, groetjes weer uit Apex!