Staan en andere activiteiten

Ja, het gaat lekker met Quinten. Hij staat overal, zit dus ook overal aan met z’n tengeltjes.

Muziekje?

Gelukkig heeft ie ook meteen weer leren zitten, dus niet het drama wat we toendertijd
met Alexander een paar weken hadden, wel op kunnen staan en dan 'klem' staan
omdat ie niet wist hoe ie weer moest gaan zitten...

Gisteren wist hij zowaar zelf een deur te openen! Neeee, niet nu al, nu is echt niks meer veilig! En nog geen 5 minuten later opende hij het veiligheidshekje! Gelukkig kan daar nog een extra beveiliging op, dus dat moet er vanaf nu dus ook op.
Hij is druk bezig met groeien, op allerlei vlakken. Zo heeft ie in ongeveer een week, misschien twee weken tijd zijn gebitje aardig uitgebreid, van 5 tanden zit ie nu op 8 tanden en een kies! Als ik zijn haartjes borstel, pakt ie het borsteltje af en probeert het zelf te doen, heel schattig. Ook komt ie speelgoedjes brengen, met zijn ene handje pakt hij dan je hand en opent die, met z’n andere handje legt ie daar dan een blok o.i.d in. Lief hè? En hij is begonnen met een beetje aan twee handen te lopen. Zo grappig om te zien, want het is net alsof ie over een boomstronk probeert te stappen, zulke hoge stappen maakt ie!

Alexander gaat ook lekker, als ie het niet te druk heeft met boos zijn op zijn broertje (die overal bij kan!). Hij begint al aardig handig te worden met de laptop, hij kan bijvoorbeeld zelf Word openen, hij weet ook dat dat is wat ie hebben wil als hij wat wil “schrijven op de computer”. Nou typt ie zomaar wat raak, geen woorden dus, maar gewoon jkhasjkthncyei en typsels van gelijke strekking, en de spatie vindt ie ook erg leuk. Hij kan wel woorden, maar dat vindt ie niet leuk (want dat gaat niet zo snel). En ik heb Paint geïntroduceerd, vindt hij ook leuk. Let op hoe handig hij met twee vingertjes de touch pad bedient!
Hierbij nog een foto van een reeks kunstwerkjes van school.

Quinten doet trouwens al enige tijd iets grappigs. Hij duimt niet en heeft ook nooit een speen gehad. Maar af en toe heeft hij blijkbaar toch behoefte om aan iets te voelen met z’n mondje, en zijn ‘spierballen’ zijn de uitverkorenen. Hij tuit zijn lipjes en geeft kleine kusjes op z’n armpje. Zo leuk en schattig om te zien, en nu eindelijk vastgelegd op de gevoelige plaat.

De poes Droppie vindt Quinten vast wat minder grappig. Ze tolereert hem wel, ze is ook niet heel erg bang voor hem, maar leuk is anders. Van de week zag ze een eekhoorn buiten die al haar aandacht kreeg, waardoor Quinten z’n kans schoon zag om de poes aan een nader onderzoek te onderwerpen. Ze liet het allemaal toe, het echt een schat van een poes (en eentje die de eekhoorn belangrijker vond dan die grijpgrage knuisjes).
Ruud was trouwens helemaal in motorsferen vanwege een film die hij donderdag gezien heeft met een aantal collega’s, genaamd The Long Way Down, over twee mannen die van het noorden van Schotland per motor naar het zuiden van Afrika (ook wel bekend als Zuid-Afrika, haha) rijden. Een erg leuke film, zei Ruud, en wat ik er zo van zie op internet geloof ik hem meteen.
Dus zondagmorgen is Ruud lekker zelf wezen toeren. Waar hij precies geweest is, weet ik niet, richting Jordan Lake, stukje 64, stukje 70, zei hij. Hij kwam langs een oud huis met een kanon op de veranda, dus daar heeft ie een mooie foto van gemaakt:

Vrijdagavond hebben we Alexander en Quinten voor de tweede keer naar Alexander’s schooltje gebracht voor Parents’ Night Out. Ging heel erg goed, Alexander heeft heel veel gegeten daar (hij heeft tegenwoordig de hele dag door trek!) en Quinten heeft heerlijk gespeeld. Zelf zijn we naar downtown Apex gegaan om iets te eten, en daarna gezellig even het straatje door, de kleine winkeltjes in met allerlei breekbare snuisterijen, ideaal dus zonder kids!

Afgelopen weekend was het “tax free weekend”, dan hoef je op diverse dingen geen belasting (zo’n 7%) te betalen. Er waren wat dingen die we nodig hadden voor de aanstaande vakantie, zoals zonnehoedjes, goede schoenen voor Alexander, dus we hebben ons richting ‘shopping malls’ gewaagd, waar het complete chaos scheen te moeten zijn. Wij vonden het eigenlijk heel erg mee vallen! Geen verstopte wegen, overvolle parkeerplaatsen, stampvolle winkels en lange rijen bij de kassa. Terwijl we het zowel op vrijdag, zaterdag als zondag hebben geprobeerd (een hele dag shoppen kan niet vanwege Quinten’s slaapje, dus het moet in fasen)!

Uiteindelijk voor alles geslaagd, ehhh... en eigenlijk voor nog meer dan wat op het lijstje stond ook natuurlijk. Ruud loopt altijd langs de kinderraceauto’s, ik geloof dat ik hem er al ruim een jaar vanaf heb weten te houden. Maar dit keer ben ik dan toch gezwicht.... Alexander heeft een Nascar raceauto. De stickers moeten er nog op, en de accu opgeladen, dus er komen nog meer foto’s binnenkort. Maar hierbij alvast een idee.

(Sorry, Kim and Steve, I know this has got to hurt, but he really wanted the red one, not the blue one..... The good news is that the blue one (48) is still available for Fischer!!)

Ter afsluiting een gezellig fotootje van de twee jongens die samen aan het spelen zijn, het gebeurt niet vaak, maar het begin is er!