Pappa/Ruud is weer thuis

Gelukkig, alles is weer goed gegaan met de terugreis, Ruud is zondagavond om ’n uur of 10 weer thuisgekomen. Hij had op de heenweg ’n koffer in ’n koffer meegenomen, op de terugweg waren beide koffers vol. Vol met lekkers.... en vol met leuks....
Maandagmorgen zag Ruud de jongetjes weer, en hij wilde een klein stukje met Quinten aan de hand lopen, en toen schoot het weer in z’n rug. Nee hè?! De dag was hoe dan ook al langzaam begonnen vanwege laat naar bed de avond ervoor, Quinten die 4x wakker werd ’s nachts en natuurlijk een jetlag, en toen was het voor Ruud snel bekeken, nog eventjes een dagje thuis, rustig aandoen met de zere rug, een beetje bijslapen etc want zo hadden ze toch weinig aan hem op z’n werk.

Het onderwerp van gesprek in huize Bot is natuurlijk huizen, huizen en nog eens huizen. Het duizelt ons, we zijn er nog niet uit!! Wat weegt er zwaarder: grote tuin; groot huis; perfect afgewerkt huis; leuke buurt; gunstige locatie i.v.m. scholen en/of boodschappen; parkeren op eigen erf; garage, veel bergruimte? Helaas zit het (voor ons) perfecte huis er nog niet tussen, lijkt het. Alle tips (vooral dan dus die in nominaties van 1000 Euro of meer, haha!) zijn welkom....

Voordat Ruud zondagavond thuis kwam, had ik nog een druk programma. Zaterdagmorgen heb ik de kindertjes naar Jackie gebracht. Ik had mij namelijk al enige tijd geleden opgegeven om vrijwilligerswerk te doen voor de politie op Lazy Daze, het jaarlijks “Arts & Crafts Festival” in Cary downtown. Alleen boekte Ruud daarna zijn reisje Nederland, dus ik zat met de kindertjes. Gelukkig wilden Jackie en Frank wel op ze passen. Daarna dus naar downtown Cary, eerst met de auto naar het winkelcentrum, en aldaar op de speciale Lazy Daze shuttlebus gestapt (heel handig, ik had mijn CAP-shirt al aan, en bij de bushalte stonden mede-CAPpers de boel te regelen, dus ik hoefde niet te wachten). Het was tamelijk warm maar we stonden gelukkig in de schaduw. Was leuk, eindelijk weer eens op straat i.p.v. alleen maar achter de schermen (ik ben nu al voor het derde jaar penningmeester van de club). Ik hoefde niet veel te doen, het was vooral stickers en lolly’s uitdelen aan de kinderen, en voor diegenen die een pistool of geweer in huis hebben hadden we ‘gun locks’ om uit te delen. Ik was elke keer blij als iemand vroeg “What are these?” en ik zei “Those are gun locks. Do you have a gun in your house?” als ze dan ‘nee’ antwoordden. Maar voor diegenen die ze wel hebben, hebben we liever dat ze ze veilig opbergen.

Daarna weer de kindertjes opgehaald, want ’s middags had Alexander een verjaardagsfeestje van Zachary, die twee werd. Eenmaal daar weinig omkijken meer gehad naar Alexander, die was lekker aan het spelen, tenzij er iets te eten viel.
de jarige

Quinten kan trouwens ook aardig eten, en dan vooral dingen die Alexander niet lust, zoals meloen, druiven etc. En hij is zaterdag begonnen met een vork te eten. Koddig gezicht!
Zondagmorgen opgeruimd, en ’s middags had Alexander alweer een verjaardagsfeestje, dit keer van overbuurjongetjes Prem en Raj die 4 waren geworden. Ze vierden dit bij Monkey Joe’s, een speciale ruimte met allemaal opblaasklim- en glijdingen. Ik dacht nog van te voren, dat wordt niks met Alexander. Want zulke dingen staan ook wel eens op festivals e.d. hier, en hoe vaak we hem wel niet hebben moeten komen redden omdat ie niet naar beneden durfde of bang was van de andere kindjes, pfff.... Maar de overbuurvrouw Sujatha stelde me gerust, zo waren haar kinderen ook, maar bij Monkey Joe’s vonden ze het wel leuk. Dus wij even gekeken daar, hij wilde meteen overal in (dat is ook nooit het probleem). Ik zag er eentje die niet zo hoog leek, dus daar mocht ie beginnen van mij. Bleek dat ding helemaal achterom te lopen, met weet ik veel wat voor kruip-door-sluip-door-gangetjes (want dat kon je niet zien). Oh nee.... Ik wachten en wachten, en het was zo’n lawaai daar, dat ik ‘t vast niet zou kunnen horen als ie ergens achterin om z’n moeder zat te gillen. En toen kwam ie ie er plots uit, ogen als schoteltjes, “Ik wil nog een keer!!!!” En hup, daar ging ie weer. Hij is wel 10x achter elkaar gegaan, helemaal wild, moe en bezweet werd ie er van, en ik... ik vond het geweldig! Nou moet ik ook zeggen, op de festivals sta je heel lang in de rij voor 1x glijden, en die dingen staan in de brandende zon, voelen dus heet aan, dus eigenlijk heel andere omstandigheden dan hier. En hij is ook veel lichamelijker ingesteld geworden de afgelopen tijd, en minder angstig, dus al met al was het een groot succes bij Monkey Joe’s.



Hij is nog op/in diverse andere “inflatables” geweest, totdat het tijd was voor pizza en taart in een speciale ruimte. Alexander was net als vorig jaar het enige niet-Indische kindje (op Quinten na dan dus), grappig gezicht is dat dan, maar ik geloof niet dat hemzelf dat ook maar 1 seconde is opgevallen.

Dit is het weer voor nu. Volgende week om deze tijd zijn we bijna op vakantie, dus verwacht niks van me. We schijnen te kunnen internetten op vakantie, dus wie weet zien jullie verderop in die week nog iets verschijnen. Als jullie in de tussentijd nog lekkere, snel-klaar 1-pans-gerechten weten (met ingrediënten die hier ook verkrijgbaar zijn), stuur die dan naar ons op, want het wordt 2 weken koken op een mini-gaspitje en je wil niet steeds hetzelfde eten natuurlijk....
Groetjes!