Weer wat te vieren

Het had eigenlijk al een poosje geleden moeten gebeuren, maar toen gooide Ruud z’n rug weer roet in ’t eten. Maar afgelopen weekend ging hij dan echt, op motorrijcursus in Smithfield. Zo’n cursus is niet verplicht om je motorrijbewijs te halen, maar Ruud wil graag veilig kunnen rijden en alle ins, outs en motortrucjes op de weg kennen. Het was een heel weekend, dus vrijdagavond (van 6 tot 10), zaterdag (van kwart voor 8 tot 6) en zondag (van 8 tot 6). Van vrijdag op zaterdag heeft hij dan ook in een hotel overnacht, het is toch best ver rijden. Het was echt heel, heel erg heet, en lange mouwen en lange broek was verplicht, dus het is een inspannend en uitputtend weekend geweest. Hij heeft heel veel geleerd (noodstops, uitwijkmanoevres, kleine achtjes etc.), en op zondag werd er een praktijk- en schriftelijk examen afgenomen, en hij is geslaagd!! Hoera! Nu kan hij naar de DMV om zijn rijbewijs op te halen.

De vrouw van een collega (Petra) is ook geweest, zij is ook geslaagd. Haar man Ron heeft een paar foto’s gemaakt (Ruud in een groenig shirt):

Terwijl Ruud in Smithfield was, ben ik –zoals het een echte knutselmoeder betaamt- bezig geweest de traktaties te maken voor op Alexander’s school.

Want hij is morgen (dinsdag, de 15de) jarig! Ik heb twee ideetjes uit een boekje gehaald, ik heb t.v.tjes en horloges gemaakt, de t.v.tjes met yoghurtrozijntjes, de horloges met gewone rozijntjes. Achterop zijn naam en een grote ‘4’ geschreven. Vanmorgen heeft ie ze meegenomen naar school. Zijn juf vond het geweldig, zoiets had ze nog nooit gezien!! Toevallig waren er nog twee kindjes vandaag jarig, de ene trakteerde op ‘cup cakes’ (standaard traktatie), de andere op belleblazen (zonder verdere versiering). Maar wij doen het op z’n Hollands! Nog wat foto’s van school:

Het is nog steeds heel erg warm, en over het algemeen geeft dat niet want Alexander vermaakt zich prima binnen. Zegt ie “Ik wil buiten spelen,” dan neemt ie een boek mee om in de garage in de schaduw te lezen...! Ik ben niet zo’n buitenspeelmoeder, en Alexander is niet zo’n buitenspeelkind. Geen idee of dat laatste genetisch bepaald is, of dat dat aangeleerd gedrag is. Ik hoop het eerste, dan hoef ik me daar niet schuldig over te voelen. En dit weekend zei Alexander “Ik wil in de achtertuin spelen,” dus daar heb ik gehoor aan gegeven. Hij wilde in de zandbak, dus heel voorzichtig de deksel opgewipt om te kijken of er geen slang in de zandbak zat, maar nee. Terwijl ik Quinten erin zet, bedenk ik me dat die slang natuurlijk ónder de zandbak zit. Maar ik wil niet panisch overkomen en mijn kinderen angstig opvoeden (al kost dat soms moeite als je dus net een slangevel hebt gevonden en Alexander rent de bosjes in!), dus ik laat Alexander er ook in kruipen, en spreek mezelf moed in “Slangen zijn minstens even bang voor mensen, die blijft lekker zitten waar ie zit (met 2 kindertjes bovenop ‘m)”. Maar ondertussen zit ik natuurlijk met arendsogen alles nauwlettend in de gaten te houden, elke beweginkje (meestal van insecten) zie ik. Uiteindelijk ben ik voldoende gerustgesteld om even mijn camera te pakken, en vervolgens schiet ik een prachtige fotoserie (al zeg ik ’t zelf).

Het was zo leuk die jongetjes samen te zien in de zandbak, niet al te veel ruzie om vormpjes en schepjes, lekker naast elkaar een beetje aanklooien, heerlijk!!

Verder heb ik de afgelopen dagen veel foto’s gemaakt van vogels. Ik had dus zoals ik schreef de vogelvoederbak weer eens opgehangen en die is meteen razend populair. Nadeel is.... niet alleen bij vogels. De eekhoorns hebben ‘m ook ontdekt. En halen me daar een partij kapriolen uit om er bij te kunnen.... Ik heb de bak dus een paar keer elders moeten ophangen, en zelfs waar ie nu hangt, kan de eekhoorn (ik weet niet of ’t steeds dezelfde is) er helaas wel bij, maar het kost ‘m nu wel heel erg veel moeite, en hij kan net niet bij het eten, dus hopelijk geeft ie ’t op. Ik heb ook van de vogels/eekhoorn een slideshow gemaakt. En praktisch alle foto’s zijn echt zoals ik ze gemaakt heb, dus niet in de computer later nog ingezoemd. Mooi hè?

Nog een leuke foto van Alexander. Die is op het gebied van aan- en uitkleden wat eehhhh... tja, ik weet niet eens of het lui is of onhandig. Hevige protesten in ieder geval altijd als ie dat zelf moet doen, maar soms ben ik ’t zat en dan moet ie ’t toch zelf doen. Hij kwam dus heel trots naar beneden, aangekleed en wel. Typisch gevalletje van ‘achterstevoren, binnenstebuiten’. Maar toch was ik even trots als hijzelf (al moest ik wel mijn lachen inhouden)! We komen er wel.

Ja, en dan wordt morgen onze kleine grote vent 4 jaar! Hij vertelt het aan iedereen die het wil weten (mensen vragen hier vaak in de winkels e.d. hoe oud hij is, gewoon gezellig kletsen). “I am three. I am almost four.” En als ik dan vraag, "When is your birthday?", roept hij “Fifteen July. Tuesday!” Dus, groot feest morgen, ik ga dus maar eens zijn kado’s inpakken. Jullie lezen er alles over (en over zijn feestje a.s. zaterdag) in het volgende blogbericht. Quinten roept al sinds zijn eigen verjaardag te pas en te onpas “hoewa, hoewa!”.... dus dat kan ie dan morgen mooi weer doen voor zijn grote broer.
Groetjes!