Nou ja, ik kan natuurlijk schrijven over Valentijnsdag. Ik heb een hele leuke foto laten maken van onze eigen Cupidootje. Drie jaar geleden hebben we een soortgelijke foto van zijn oudere broer laten maken, alleen had die op de foto die we uitkozen wel een pijl en boog beet, en Quinten heeft dat dus niet op de foto die verder wel het leukst was. Maar ’t idee is leuk, van beide jongetjes zo’n schattige baby-Valentijnsfoto!
Op Valentijnsdag zijn we heel gezellig met z’n viertjes lekker gaan lunchen bij Lucky 32. Nou ja, Quinten had zijn eigen eten natuurlijk. ’s Avonds zijn we heel niet-romantisch een hamburger gaan halen bij de Cook-Out, waarna we inkopen zijn gaan doen. Zo hebben we onder andere een “exersaucer” oftewel een activity center voor Quinten gekocht, omdat die niet lang meer tevreden is met gewoon een beetje op de grond dweilen en je wilt ook wel eens je handen vrij hebben. Hij zit er al flink in te springen en draaien!
En we hebben wat kado’s gekocht voor een babyshower waar ik zaterdag heen moest, van Kimberly (zwanger van baby Fischer). 
Vrijdag is Jackie nog even langsgeweest met de meiden, helaas niet echt gelukt alle vier de kindertjes op één foto te krijgen, of je moet deze meetellen (Isabelle zit op de achtergrond in de kinderstoel):
En verder zijn we momenteel vooral bezig met voorbereidingen voor de wintersport. Plots hebben we nog dit nodig en nog dat (denk: een extra jasje voor Quinten - voor als ie over z’n pakje spuugt, skisokken voor Alexander, een maillot o.i.d. voor Alexander, zonnebrandcreme, etc etc). Er moeten nog wat wasjes gedraaid worden van spulletjes die mee moeten, maar wel pas op ’t laatste moment, anders kunnen ze al weer vuil worden (dat heb je met kleine kinders). Nog even skipassen regelen op internet. Verzinnen hoe we die jongens al die tijd in ’t vliegtuig bezig gaan houden (let wel, we moeten overstappen op Philadelphia, en vanaf daar is ’t nog 4 uur vliegen!). Laptop en fototoestel leegmaken zodat die mee kunnen. Etc etc etc. Dus ik ga het kort houden dit keer.
Alexander is er in ieder geval helemaal klaar voor, als we zijn trui moeten geloven:
Breckenridge, here we come! Nou ja, bijna dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten