Weer wat te vieren!

Vandaag is Quinten precies 1 maand oud. Wat is het toch al weer snel gegaan! Bij de eerste heb je alle tijd om alles goed in je op te nemen, elk beweginkje, elk geluidje, maar als de tweede zich aandient, moet je toch je aandacht verdelen (zelfs al heb je een schoonmoeder in huis die heel veel overneemt), en dan gaat zo’n maand toch wel weer heel snel voorbij. Maar toch, ook dit keer heb ik er zo veel mogelijk van proberen te genieten, en dat zal ik ook zeker blijven doen!
Quinten heeft sinds een weekje nogal last van baby acne, dat kan je dus ook op de foto’s wel zien, maar goed, dat hoort er allemaal bij (en het trekt hopelijk vanzelf weer weg). Hierbij een serie ver’maand’dag-kiekjes:
En nog wat kiekjes van eerder in de week:
Wat we ook konden vieren, is dat Ruud vandaag voor controle langs kon komen bij de chirurg. En de chirurg was erg tevreden. Maar goed, het is toch niet niks, zo’n operatie als ze in je ruggengraad en aan je wervels hebben zitten rommelen, dus Ruud is wel dringend geadviseerd om nog zo’n 2,5 week thuis te blijven. De afgelopen anderhalve week heeft hij heel veel gerust, en dat was hard nodig, niet alleen vanwege de operatie maar omdat alle pijn en slapeloze nachten van voor de operatie hem toch ook niet in de kouwe kleren zijn gaan zitten. Mensen die hem niet zo goed kennen, hebben misschien niet eens zo heel veel aan hem gemerkt in die periode, maar wij zien hem zienderogend opknappen.

We waren vrij snel klaar bij de chirurg, en het was de eerste keer sinds Ruud thuis was gekomen van het ziekenhuis dat hij weer eens buiten was geweest (op af en toe een klein wandelingetje door de garage na), dus zijn Ruud, ik en Quinten even gaan winkelen (Alexander was bij Ma thuis, lekker in z’n bedje voor zijn middagslaapje) bij de Crabtree Valley Mall. Leuk even neuzen bij de Crate & Barrel, een mooi shirt gekocht voor Ruud bij de GAP, even door de Hudson Belk etc. Het was maar eventjes, maar Ruud was er wel meteen weer erg moe van, dus eenmaal thuis moest ie meteen weer even gaan liggen. En morgen weer rustig aan doen! En vanavond zijn we lekker even wat gaan eten bij de Macaroni Grill. Ma heeft een fotootje van ons (nou ja, van 3 van de 4) gemaakt:
De cowboy was er trouwens ook weer eens van de week, alleen dit keer gekleed in camouflage-kledij. We hadden hem gebeld of ie ’t gras wilde maaien, en dat wilde ie wel. Ons achtertuin-project schiet nog niet erg op, we wachten n o g s t e e d s op het verwijderen van die stomme boomstronk. De buurman zei dat er van de week ’s morgens vroeg een vent van het bomenverwijderbedrijf in onze achteruin was geweest, om een prijsopgave te kunnen doen aan ons huisverhuurbedrijf, en de buurman (die ons projectje een warm hart toedraagt) heeft de bomenverwijderman dus eventjes fijntjes verteld dat zij de eerste keer hun werkje niet goed verricht hebben, maar de bomenverwijderman scheen erg onbeschoft te reageren en is boos weggelopen. Nu maar hopen dat ie geen onbeschofte prijsopgave heeft gedaan aan ons huisverhuurbedrijf, want dan kunnen we wachten tot we een ons wegen voordat die stronk verwijderd wordt. Af en toe is het best handig om een huis te huren (scheelt bijv. onderhoudskosten e.d.), maar soms..... :-~

Verder nog 2x bezoek gehad van de week. Eerst donderdag Mariette met zoontje Maurice, zij kwam op gecombineerd zieken- en kraambezoek. Alexander heeft leuk gespeeld buiten met Maurice (al is die zo’n 10 jaar ouder) met een radiografisch bestuurbaar autootje dat Maurice had meegenomen.
Vrijdagavond kwam Alphons. Hij heeft ook in North Carolina gewoond, daardoor kennen we hem ook, maar hij woont inmiddels al weer bijna 4 jaar in Nederland. En nu was ie dus weer eens op bezoek bij al zijn vrienden en kennissen uit zijn Amerikaanse tijd.

Nou, dat was het weer voor dit keer. Ik moet wel zeggen, verder spendeer ik momenteel niet zo veel tijd achter de computer, ik loop dus wat achter met mailen, ik hoop dat jullie (diegene die nog op mail wachten) daar begrip voor hebben – het is zeker niks persoonlijks, maar dat snappen jullie vast wel. En daarvoor is er natuurlijk ook deze blog, dan kunnen jullie toch een beetje bijhouden wat we zoal doen hier.
Heel veel groetjes en tot de volgende keer!

P.S. dank je wel, Valery, voor je brief vanuit je Scouting-kamp!