Turkey Thursday, Black Friday... en dan nog een heel weekend!

Dinsdagavond is de chefkok in Ruud weer eens opgestaan. Heel de avond heeft hij worst staan snijden en in pannen staan roeren. Het resultaat: 3 enorme pannen vol erwtensoep. Woensdag heeft hij deze meegenomen naar de zaak om te tracteren. Het weer was er zeker geschikt voor (koud! wind! regen!), en woensdag was de laatste dag voor een lang weekend. Iedereen bij Madern heeft de hele dag door (er wordt in shifts gewerkt) lekker kunnen smullen van Ruud’s soepje. Gelukkig mocht ik dinsdagavond al voorproeven want de pannen gingen schoon op!

Donderdag was het Thanksgiving (vandaar ook het lange weekend). Thanksgiving is een echt familiefeest, de oorsprong ervan ligt bij de pelgrims en hoe dankbaar ze de indianen waren die ze geholpen hebben om genoeg te oogsten om de winter door te komen en een paar jaar erna hoe dankbaar ze waren voor regen na een zeer hete zomer (dit alles speelt begin 17de eeuw). En tegenwoordig eet iedereen eigenlijk altijd hetzelfde op Thanksgiving, namelijk kalkoen (vandaar dat Thanksgiving ook wel Turkey Day wordt genoemd), met stuffing (kruimelachtige vulling) en gravy (dikke jus), daarbij cranberries, sweet potatoes, sperciebonen. Iedereen, behalve wij dus. Alleen de sperciebonen en gravy stonden op ons menu, want op zich had ik best een lekker maaltje voorbereid, alleen dus niet geheel volgens Thanksgiving-traditie. Omdat het niet onze traditie is, ben ik een beetje eigenwijs. Wij hebben dus lekker roast beef met gravy, spercieboontjes, gebakken champignonnetjes en aardappelkroketjes op.

Vrijdag is de meest beruchte winkeldag van het jaar, bijgenaamd “Black Friday”. De dag ervoor hadden we iets van 50 foldertjes in de bus (ehh... niet in de bus, maar in de krant gewikkeld, en die gooien ze altijd op de oprit, maar goed) met alle speciale aanbiedingen van die dag. Behalve de prijs is vooral de tijd waarop de aanbiedingen geldig zijn erg speciaal. Veel aanbiedingen stoppen al om 11 of 12 uur ’s morgens, want... de meeste winkels gaan al om 5 of 6 uur ’s morgens open! We hebben dit nu een aantal jaren meegemaakt en ondertussen weten we een beetje wat de beste taktiek is voor de beste koopjes. Omdat we nou eenmaal Alexander hebben, kon alleen Ruud dit jaar maar gaan winkelen, en het beste is het dan om je op één winkel te richten, en om er vroeg te zijn. En als ik zeg vroeg, bedoel ik ook echt vroeg!! Drie uur ging de wekker in huize Bot. He, wat vervelend nou dat ik niet mee kan.... Ruud wist precies wat hij allemaal hebben wilde, waarvan een projector het voornaamste object was. Dit is een ding waarmee je filmpjes op je muur kan projecteren en dus een thuisbioscoop kan creëeren. We hebben er een paar keer eentje kunnen lenen en het is echt heel leuk. Toen Ruud om iets voor vieren voor de deur bij de Circuit City dacht te gaan staan, bleken er al ruim 100 man te staan, dus letterlijk voor de deur ging niet lukken. Iedereen staat altijd keurig netjes in de rij hier, er is absoluut geen sprake van duwen en trekken en voorpiepen (ik las laatst iets over een Victor & Rolf collectie bij H&M en het schaamrood liep me plaatsvervangend naar de kaken – ben ik ook een Nederlandse vrouw???).
Ruud is even een praatje gaan maken met de mannen die vooraan stonden. Die bleken er de vorige avond om kwart over 8 te zijn gaan staan. Slaapzakken, t.v.-tje en playstation mee. Je moet er wat voor over hebben, voor de beste koopjes. Ruud vroeg aan 1 van die mannen “Joh, als jij nou voor mij een projector regelt, krijg je van mij $50”. Het principe was dat er op een bepaald moment vouchers/bonnen werden uitgedeeld voor de artikelen die je wilde hebben. Stel er zijn 4 t.v.’s van $200 beschikbaar, dan deelt een verkoopmedewerker nog voordat de winkel opengaat 4 vouchers uit aan diegene die interesse hebben in die specifieke t.v., vooraan beginnend. Toen Ruud na het uitdelen van de vouchers weer naar voren liep, zei de man die een voucher voor hem in ontvangst zou nemen (Nederlanders, val niet van je stoel!!!) “Nee, sorry, ik kon het moreel gezien toch niet maken ten opzichte van al die andere mensen die staan te wachten”. Ruud baalde dus enorm, ook eigenlijk dat ie zo laat was gekomen (let wel, we hebben het hier nog steeds over een uur of half 5 ’s nachts!) en zat te overwegen of ie niet gewoon naar huis zou gaan. Maar wonder boven wonder, er zijn toch nog wat mensen die ‘ja’ tegen een voucher zeggen die ze eigenlijk niet hoeven (misschien iemand die het gesprek van Ruud met de voorste mannen had gehoord), want op een gegeven moment kwam er iemand langs lopen met de door Ruud zeer gewenste voucher, die Ruud dus kon kopen voor $50. Dure voucher zal je denken, daar gaat je koopje, maar de projector die Ruud op het oog had was echt schrikbarend afgeprijsd (van $1000, nu voor $450), dus de $50 extra zeker nog wel waard. Dat is eigenlijk een beetje het principe van Black Friday, heel veel verschillende koopjes, alles echt belachelijk goedkoop (soms zelfs gratis, ik meen het serieus), maar altijd maar een beperkte hoeveelheid beschikbaar. Het is een heel aparte sfeer altijd, heel gemoedelijk. En eenmaal in de winkel is iedereen altijd ook heel behulpzaam naar anderen toe, als iemand jou ziet lopen met een artikel dat ze zelf nog zoeken, vragen ze dan ook waar je het gevonden hebt. Mensen helpen elkaar echt temidden van de chaos. Ruud stond in de rij met (o.a.) 2 x 50 gratis zelf te branden DVD’s toen iemand hem vroeg waar ie die had gevonden. Ruud, die al helemaal blij was met zijn projector, vertelde de man dat de DVD-tjes op waren, maar heeft hem toen 1 van zijn eigen dozen met DVD-tjes gegeven (wat moet ik eigenlijk met 100 zelf te branden DVD’s, dacht Ruud, ookal zijn ze gratis). Het enige wat Ruud nog graag had willen kopen (om vervolgens via de post met een check bijna het gehele aankoopbedrag terug te krijgen) was een webcam, voor op de laptop beneden. En zowaar (karma, als je wilt), even later kwam er een mevrouw langs “Wil er nog iemand een webcam?”. Nou, ja, Ruud dus!! En omdat hij vroeg genoeg bij de kassa kwam en genoeg had besteed, kreeg hij ook nog gratis een digitale fotocamera van Polaroid!
Hij heeft nog even overwogen om nog langs andere (computer)winkels te gaan, hij had wat gratis software gezien bij CompUSA, maar dat is best een eind rijden voor iets wat waarschijnlijk toch op is tegen de tijd dat ie er aan zou komen, en bovendien hebben we al best vaak van zulk soort dingen kunnen profiteren (als je “gratis software” zegt, stort de kast in Ruud zijn kantoor ineen!). Dus Ruud kwam iets over zessen weer helemaal in zijn nopjes thuis en heeft toen toch nog via internet diverse afgeprijsde artikelen bij andere winkels gekocht. En daarna snel onze thuisbioscoop installeren en uit proberen. ’s Middags zijn we nog even naar de Wal-Mart gereden, ik had een poosje geleden bamboe-rolgordijntjes gezien voor de badkamer, maar ik wist toen niet welke maat. Dus even de ramen opgemeten, en de rolgordijntjes gehaald. Hey, laten die nou plots de helft goedkoper zijn. Wat een leuk koopjes-dagje zo!

Donderdagavond heeft Alexander voor het eerst zijn schoentje gezet. We hebben een tekening voor Sinterklaas erin gedaan, en wat liedjes gezongen (wederom alleen Ruud en ik, Alexander’s versie van welk liedje dan ook is nog altijd ‘hi-hi-hi-hiiii’, wel melodieus maar niet herkenbaar als Sinterklaasliedje). ’s Morgens zaten er 2 kadootjes in, die Sint eigenlijk al mee had gestuurd in de doos van Marco en Sandra. Toch is Piet nog even door de schoorsteen geklommen om de kadootjes in Alexander’s schoen te doen en de tekening mee te nemen. Er zaten ook nog wat kruidnootjes in, die Alexander de volgende morgen direct verorberd heeft. De kado’s vond ie ook prachtig. En dan misschien vooral nog het principe, je zet je schoen neer en er komt een kado in. Want vrijdagavond (ondanks dat we hem verteld hadden dat we de volgende dag (zaterdag) pas weer zijn schoen zouden zetten) heeft ie toch gewoon mooi nog snel even voor het slapen gaan een sandaaltje uit de kast gepakt en voor de open haard gezet. Daar trapt de Sint natuurlijk niet in (al was het een sneu idee om het ventje meteen al weer zo teleur te stellen...).

Aangezien Sinterklaas niet op bezoek gaat bij de Amerikaanse kindjes, is hier elders de kerstsfeer in alle hevigheid losgebarsten. Thanksgiving is traditioneel het moment waarna je de kerstversieringen mag gaan ophangen, neerzetten etc. en dat is dit weekend dus ook overal om ons heen gebeurd. Zelf zit ik nog een beetje in dubio, zou Sinterklaas nog wel langs willen komen als we nu al onze kerstlampjes op gaan hangen....?
Maar goed, ondertussen zit dit (lange) weekend er weer op, zonder dat we de kerstspullen van zolder hebben gehaald, dus ik kan er nog even over nadenken.

Wel hebben we dit weekend andere kleine en grotere klusjes in huis gedaan. Gordijnen opgehangen in de badkamer, RVS mandjes voor shampoo enzo gekocht en geïnstalleerd in de douche, Ruud heeft de werkbank in de garage opgeruimd, daar inspiratie van gekregen om de hoofdsteunen aan ons bed te monteren (moest even een frame voor gemaakt worden) terwijl ik bezig ben geweest met gordijnen voor de gastenslaapkamer. Lekker, zo’n lang weekend!