Fijne feestdagen!

Ik vind het moeilijk te bevatten, maar aanstaande donderdag is het al weer kerst! En over zo’n 3 weken vliegen we naar Nederland voor een 2-weeks bezoek, nog moeilijker te bevatten, zo snel dat het plots gaat...

Maar allereerst, wat vinden jullie van mijn zelf geknutselde nieuwjaarswens hierboven? Heb ik in Adobe Illustrator gemaakt. Okay, niet helemaal zelf, wat ik namelijk gedaan heb, is een kleurplaat van internet gehaald (een pluim voor diegene die als eerste de juiste link naar de betreffende kleurplaat kan vinden en in de reacties hieronder kan zetten – hint: het scheelt als je in ’t Engels zoekt), die kleurplaat geïmporteerd in Illustrator, vervolgens heb ik ‘m her en der aangepast, ingekleurd etc etc. Leuk werkje om te doen, en goed om een beetje bezig te blijven met het programma. De bewegende sneeuwvlokjes heb ik er overigens later bijgezet via de Slide-website.

Dan, na alle smeekbedes van jullie vorige week (ahum), hier een foto van ons kersthuis, in al zijn versierde en verlichte glorie.
En binnen staat de kerstboom en het kerstdorp:
Op school heeft Alexander ook van alles gemaakt de afgelopen weken: kleurplaten, knipsels etc. En niet alleen kerst-gerelateerd, ze ‘leren’ ook van alles over Kwanzaa, Hanukkah en andere feestdagen. Dus hij kwam zelfs thuis met dreidels, menorahs en een 'unity cup'. Maar van de week nam hij wel iets heel moois (en echt kerstig) mee naar huis, een ‘gingerbread house’.
Zaterdag was het kerstfeestje van Ruud zijn werk. Vorig jaar hebben ze gift cards gekregen en geen feestje, en dit jaar –omdat het zijn laatste kerst is hier- wilde Ruud heel graag weer een feestje, dus hij is zelf aan de slag gegaan om er iets memorabels van te maken. Het werd een casino-thema avond. Er was ook een goede cateraar, die mooie tafels had gedekt met veel lekkers. Iedereen kreeg aan het begin van de avond voor $500 aan nepgeld, waarmee je kon gaan gokken. We konden blackjack, craps, roulette en Texas hold ’em (poker) spelen. Het grote voordeel van spelen met nepgeld is dat je makkelijk iets nieuws probeert. Zo heb ik dus nadat ik heel even had geblackjacked het merendeel van de avond geprobeerd het pokerspel een beetje onder de knie te krijgen. Gewoon inzetten ookal heb je geen idee wat je doet, en dan zien wat er gebeurt. De croupiers hebben heel veel uitgelegd, ik kreeg zelfs een soort spieklijstje, en op een gegeven moment begon het echt een beetje te dagen. Helaas kreeg ik continue slechte kaarten, maar.... gelukkig was het toch nepgeld!
We heben foto’s gemaakt, maar met onze ‘vorige’ camera (de huidige wordt nog gerepareerd), en die is niet goed in avondfoto’s en bewegende objecten. Voor de blog nu even niet erg; omdat het Ruud zijn werk is, heb ik juist de slechtste foto’s uitgekozen zodat er geen mensen al te herkenbaar op staan (want je weet nooit wie dit leest en of ze dat wel willen). nee.... geen karaoke... Ruud verwelkomt iedereen en vertelt over het 'programma' van de avond
de craps-tafel
Rien ne va plus...! (ik heb zelf geen roulette gespeeld, dus geen idee of ze in Amerika ook de franse termen gebruiken eigenlijk)

ik aan de poker-tafel

Aan het einde van de avond leren we nog 'craps' spelen

Zondag werd er bij ons in de buurt weer een arreslee voortgetrokken door paarden, hiervoor kon je je van te voren opgeven. Zelfde probleem met de foto’s helaas....Er stonden 3 jongens warme chocomelk te verkopen, geen overbodige luxe, want het was heel koud! De opbrengst zouden ze naar het Leger des Heils brengen, en ze deden het zo leuk. In elke beker een paar schepjes cacao, met handen die beefden van de kou, heet water erbij, roeren, marshmallows erbij. We moesten zelf daarna nog wel het merendeel van de chocola-bonken wegroeren, maar toch leuk/lekker.
Daarna reden we meteen door naar Jackie d’r wijk, daar zit elk jaar een kerstman in zijn garage. Het was nog steeds heel koud, we moesten ook best lang wachten, maar zo leuk dat deze mensen dat elk jaar weer doen, helemaal gratis en voor niks, en aan het einde deelt de 'elf' (in het dagelijks leven de vrouw van de kerstman, gok ik) nog snoepjes en kleine speeltjes uit ook! Ze nemen wel donaties aan in de vorm van blikken en pakken eten (niet voor zichzelf hoor, zij doneren dat dan vervolgens weer aan het Leger des Heils o.i.d.), wat ik nog wist van vorig jaar. Toen Alexander bij de kerstman op schoot zat, vroeg de kerstman wat hij wilde hebben voor de kerst. Alexander dacht even na, keek naar de kerstboom (waaronder alle gedoneerde blikken en pakken voedsel stonden, als een soort kadootjes), en zei toen ”spaghetti.” Toen de kerstman vroeg of hij nog iets anders wilde, zei hij “macaroni and cheese”. Haha, hij dacht waarschijnlijk dat hij moest kiezen uit dat wat er onder de boom stond! Hij heeft nog niet de leeftijd dat hij lijstjes maakt met dingen die hij graag wil hebben, ook in gedachten niet. Hij vraag wel vaak wanneer hij 5 wordt, maar dat vindt ie alleen interessant omdat ie dan naar school mag, en niet zozeer voor de kadootjes (maar voor hoe lang nog...).Toen we weggingen bij de kerstman, zei ik tegen Quinten (in ’t Nederlands) “Zeg maar ‘dag’” en zoals altijd zei hij (in ’t Engels dus): “Bye bye”. Toen keek hij nog eens goed tegen wie hij nou eigenlijk ‘dag’ zei, en zette het toen op een brullen! Hij heeft het nog niet voorzien op mannen met baarden in rode pakken, want hij zette het (toen geheel tegen mijn verwachting in) twee weken geleden ook op een brullen bij Sinterklaas op schoot.

Op de terugweg naar huis heb ik een foto gemaakt in Apex downtown, met de gezellige kerstversiering.
Vanavond zijn we terug gereden naar een huis waar we vorige week al geheel per ongeluk langs waren gekomen, een zijstraat van Penny Road, en waar we sindsdien nog diverse mensen over hebben gehoord. De foto’s geven het niet zo goed weer, de filmpjes die ik gemaakt heb misschien iets beter, maar helaas herkent de computer de filmpjes momenteel niet (want vorig toestel.......). Maar hoe dan ook, de hele tuin van deze mensen staat van voor tot achter vol met alle kerstdecoraties die je maar kan bedenken. Alles knippert en/of beweegt, er zijn diverse kerststallen, maar ook een ufo en en brandweerwagen en zelfs figuren uit South Park. En terwijl wij daar waren, in een tijd van misschien 10 minuten, heb ik auto’s gezien met nummerborden uit Ohio, Georgia, Illinois en Missouri. En zelfs een tourbus...!rara, wie zijn dit?

Dit is het voor dit moment. Volgende week, de 30ste, krijgt Alexander buisjes, dus misschien dat ik dan een weekje oversla. Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet ben en niet jullie reacties kan lezen hoor, dus laat wat horen (een goed voornemen wellicht voor diegenen die wel meelezen maar mij niet verklappen wie ze zijn?).

En aangezien ik volgende week dus waarschijnlijk oversla, wil ik jullie -voor de laatste maal vanuit North Carolina- heel fijne kerstdagen en natuurlijk een geweldig goed 2009 wensen! Voorzichtig met vuurwerk en tot ziens wellicht in januari!