Leuk moederdag weekend!

Alle moedertjes van Nederland nog een leuke moederdag gewenst, ik hoop dat jullie een leuke dag hadden, ik in ieder geval wel.
Ons weekend begon net als twee weken geleden erg vroeg, we hadden besloten zaterdag weer een yard sale te houden. Alleen lag het een en ander nog klaar van twee weken geleden, dus we konden ietsjes later op omdat we wat minder hoefden voor te bereiden. Om 6 uur waren we beneden. Omdat we dit keer de enige in heel de wijk waren, hadden we gehoopt dat we wat minder concurrentie hadden, maar een blik op Craig’s List (een soort Marktplaats), waarop wij ook geadverteerd hadden, leerde ons dat we zeker niet de enige in de regio waren, haha. Het begon dan ook h e e l e r g l a n g z a a m, we hadden bijna de moed opgegeven. Maar plots begon het te komen, later dan dat we gewend waren van vorige jaren, maar het bleef daarna wel eigenlijk constant redelijk druk. Gelukkig maar!
Ruud is altijd in z’n element, hij vindt het leuk, een beetje kletsen, spulletjes verkopen. Ik ben natuurlijk ook aanwezig, maar ik loop ook wel eens naar binnen om eten of drinken te halen (alleen voor onszelf hoor, klanten moeten maar hun eigen eten en drinken regelen!) e.d. We zijn tot een uur of 1 's middags doorgegaan, en we zijn heel veel van de grotere sta-in-de-weg dingen en dingen die al jaren niet verkopen kwijt geraakt, dus dat was geweldig! De opbrengst was ook leuk, in ieder geval ’n stuk beter dan twee weken geleden. De jongens kregen hun ontbijt in de garage, en Jackie kwam ook gezellig even langs met haar meiden.
We hadden trouwens nog een andere bezoeker, maar dan van een heel ander soort. Wat een engerd he? Deze horzel hing direct achter het glas van een van de ramen in de woonkamer. Ruud heeft hem vandaag verwijderd.

’s Middags nam Ruud de jongens mee om hun moederdagkado te regelen, dus ik kon lekker even tutten in huis, dingen die ik vroeger vanzelfsprekend vond maar waar ik nu minder tijd voor heb, dus lekker een gezichtsmaskertje op en ondertussen wasgoed vouwen en opbergen in ’n stil huis.
Ik ontmoette ze om een uur of 6 bij Cary Town Center waarna we doorreden naar WakeMed Soccer Park, Ruud had kaartjes voor de voetbalwedstrijd Carolina Railhawks-Atlanta Silverbacks. Het bleek ondertussen flink afgekoeld, ik had het niet verwacht eigenlijk, want het was laat in de middag nog 27 graden. Omdat Ruud het ook wel koud vond worden, besloot hij samen met Alexander om mij alvast mijn moederdagkado te geven, wat ze die middag gekocht hadden. Dat bleek namelijk heel toepasselijk een leuk, stoer vest te zijn!
Daarna snel naar het stadion. We kwamen tijdens het volkslied binnen, natuurlijk life gezongen, en iedereen is stil en staat stil, hand op ’t hart, gezicht naar de vlag. Dat blijft toch indrukwekkend elke keer, en ik denk dat we daar in Nederland best een voorbeeld aan kunnen nemen.
Het is natuurlijk geen Amerikaanse sportwedstrijd zonder cheerleaders, die waren ook van de partij. Omdat het zo koud was geworden en met name de jongens daar niet op gekleed waren, hebben we alleen de eerste helft gekeken, en dat was ook eigenlijk wel laat zat. De score was 1-1 toen we weggingen, de einduitslag bleek 2-2 te worden.
(ik heb even de foto's in een slideshow gezet, als je geen foto's ziet, moet je even rechtsbovenaan op het kruisje klikken)

Zondagmorgen zei Ruud tegen Alexander “Zullen we mamma haar moederdagkado geven?” “Nee,” zegt Alexander, “dat hebben we zaterdag al gegeeft!” Dat was natuurlijk zo, maar ze hadden nog meer. Ik kreeg wel 3 moederdagkaarten en een klein ontbijtje op bed. En een supermooie foto! De foto heeft een leuk retro-effect, heel bijzonder!Na het echte ontbijt beneden zijn we naar de State Fairgrounds gereden, daar werd de Carolina Kids Expo gehouden. Gelukkig binnen, want het was druilerig weer. Sommige standjes waren wel leuk, maar er waren ook standjes van dingen die een tikje vergezocht waren, meer van spullen die waarschijnlijk leuk gevonden werden door ‘mensen met kids’ en niet zo zeer de kids zelf. Dus bijvoorbeeld whirlpools, vakanties naar Florida, sieraden (voor last-minute moederdagkado), DVDscherminbouw voor je auto, fotografen. Maar goed, er waren dus ook dingen voor kinderen zelf om te doen. Er waren bijvoorbeeld weer van die grote opblaasbare glijbanen. De eerste was geen succes, Alexander zat weer bovenaan en elke keer als ie bijna genoeg moed had verzameld, kwam er weer een kindje aan dat dacht “Als jij toch niet gaat, dan ga ik alvast, doei!” waardoor ie weer niet durfde. Uiteindelijk was er een groter meisje van een jaar of 8 dat hem, in tranen, mee de glijbaan afkreeg. Wat een held toch! Daarnaast stond een ander opblaasding, en daarin mocht (of moest, als het kind onder de 8 was) een volwassene mee. Kijk, dat is andere koek! Plots vond Alexander het geweldig! Klimmen, klauteren, glijden, ging helemaal goed! Verder heeft hij nog op een echt paard gereden, zonder iemand naast hem dus best eng (voor mij dan, ik zag hem er zo vanaf glijden...). En een (jongens-)ketting gemaakt, met allemaal rubberen sport-‘kralen’, maar vervolgens wilde hij ‘m natuurlijk niet om, dus die hangt nu aan mijn tas.

Na de Kids Expo besloten we naar Crabtree Valley Mall te rijden, om daar een verjaardagskado voor iemand te zoeken, en om te gaan eten bij The Cheesecake Factory (waar dus anders dan de naam doet vermoeden ook gewoon gedineerd kan worden). Als eerste even langs het restaurant om te kijken of en wanneer ze plek hadden. Dat was om half 5. Om 5 uur mochten we een buzzer ophalen, en dan zou het tussen de 1 uur en een kwartier en de 1 uur en 3 kwartier duren, het was tenslotte moederdag dus nog drukker dan normaal. Dus met buzzer in de zak zijn we gaan winkelen. Ruud had een soort winkelwagentje gescoord voor Alexander, die heel erg moe was. En ook weer zo iets typisch Amerikaans, achterop het karretje zat een soort tas voor je boodschappen met natuurlijk een waarschuwing erop:

Maar goed dat het erop staat, want we hadden bijna....


Toen om 6 uur de winkels dicht gingen (helaas niet geslaagd voor het kado), liepen we naar The Cheesecake Factory. Maar we waren nog niet aan de beurt. Uiteindelijk, als je rekent vanaf half 5 dat Ruud voor het eerst naar binnen stapte, tot het moment dat we naar ons tafeltje liepen, hebben we 2,5 uur gewacht!! Hoe vroeg zijn die andere mensen dan wel niet gekomen, vroeg ik me af?! Dat is toch niet normaal, zelfs niet op moederdag! We hadden al besloten dat het de laatste keer was dat we hier gingen eten, we zijn er 1 of 2x eerder geweest en toen was de wachttijd ook al zo lang. Maar goed, we hebben wel lekker gegeten, Ruud grapte nog dat zijn heerlijke steak bijna het lange wachten wel waard was. En omdat ik afgelopen dinsdag voor het allerlaatst borstvoeding heb gegeven, heb ik mijzelf op deze moederdag getrakteerd op een strawberry daiquiri. En merkwaardig genoeg, na ruim 19 maanden sober, voelde ik ‘m niet eens.... (zat dus waarschijnlijk wel heel weinig alcohol in).Het (op het wachten na) zeer leuke weekend sloten we tenslotte thuis af met de finale van Survivor. Dit is het weer voor deze week, groetjes!