Niet fundamenteel

Na een heel erg leuke en intensieve week, zoals bijvoorbeeld een wintersport, komt altijd wel weer een periode waarin alles een beetje rustiger gaat en waarin je niet al te bijzondere dingen meemaakt.
De afgelopen week was daar natuurlijk een mooi voorbeeld van. We zijn nu vooral in gedachten heel erg bezig met onze terugkeer naar Nederland en wat ons nog te doen staat het komende jaar (het is niet eens anderhalf jaar meer). Sommige dingen kunnen of moeten op redelijk korte termijn al geregeld worden, met andere dingen kan of moet je nog even wachten. Ik bracht best wat tijd door op websites zoals Funda, we moeten tenslotte toch ergens wonen straks, en dan bij voorkeur in een huis dat meteen aan al onze wensen voldoet, zodat we daar voorlopig even een heleboel jaartjes kunnen blijven wonen. Alleen, die zoektochten op Funda zijn eigenlijk vooral frustrerend, om meerdere redenen. Voor een deel omdat het zo heel erg tegen valt, wat er allemaal aangeboden wordt. Maar eigenlijk nog meer, omdat als je eens iets leuks ziet, het al leeg staat, of het is voor oplevering in de zomer van of hooguit eind 2008. En als je dan een paar weken later ziet dat een huis dat je best leuk vond, verkocht is, steekt dat toch een beetje, terwijl het helemaal niet realistisch was om dat huis te willen, want nog een jaar te vroeg! Dus Ruud heeft van de week maar eens lief voorgesteld dat ik eens even een maandje geen Funda ‘doe’. Zonde van de tijd, en veel te frustrerend. Wel afkicken, dus van het weekend samen nog allerlei huizen bekeken, en met ingang van vandaag is het Fundaloze bestaan begonnen. Ik had het eigenlijk willen vieren met een milkshake, en dan weer eentje als de maand voorbij was, maar dat is niet meer gelukt. “Een milkshake??” denk je nu misschien, maar dat was ook zo iets wat iets vaker gebeurde dan goed voor ons was. Ruud heeft namelijk een jaartje geleden via via de beste milkshakes van Amerika ontdekt, milkshakes in alle smaken die je maar wensen kunt, waar hele stukken taart of snicker-repen in verdwijnen, en vanaf dat moment werden die iets te vaak genuttigd in huize Bot. Ik zag het de volgende dag meteen op de weegschaal, terwijl ik er eigenlijk voor ‘t mooi nog steeds 3 kilo van af wil. Dus heb ik een poosje terug een maximum ingesteld van één milkshake per maand. Dat had dus mooi samen kunnen vallen met mijn Fundaloze maand, maar het heeft niet zo mogen zijn.

Afijn, het gewone leven gaat weer door, en we zijn weer verder aan het opruimen. Ik heb van het weekend weer wat spulletjes weg gedaan. Alles gaat druppelsgewijs, omdat ik, voor wat ik ook doe, altijd maar 10 minuutjes hier en 10 minuutjes daar tijd heb. Maar ik ben er ondertussen wel achter dat ik ’t gewoon maar met die 10 minuutjes moet doen. En ik heb nog iemand blij gemaakt ook, want tegenwoordig vraag ik of Alexander’s schooltje wat van mijn hobbyspulletjes waar ik niks meer mee doe, wil hebben. Eerder heb ik ze al verblijd met lappen stof waar ik toch geen schattige zomerjurkjes en dergelijke meer van ga naaien (want dat heb ik nog nooit gedaan en ik ga er niet plots meer mee beginnen) en vanmorgen heb ik ook weer wat spulletjes kunnen brengen die zij juist wel veel gebruiken.
Nu heb ik nog allerlei zaken liggen zoals tekenblokken van mijn eindexamenvak tekenen, verjaardagskaarten van toen ik 12 werd, middelbare-school-tijd agenda’s, en al mijn studiemateriaal van de HEAO (syllabi, aantekeningen etc). Kan ik zo maar mijn verleden weggooien? Wat vinden jullie daar nou van, wat moet ik houden, wat kan ik weggooien?
En dan alle nuttige artikelen die ik uit tijdschriften gescheurd heb, die netjes onderverdeeld per categorie in tijdschriftcassettes staan te staan? Misschien overbodig, want je kan in feite alles wat je zoekt (en vooral meer) vinden op internet, maar als je niet weet wat je zoekt....
En een lege wijnfles met een speciaal label erop van een V&D-feestje, gedateerd 5 oktober 1993 – de dag dat we verkering kregen (kan iets met dat feestje te maken hebben....). Moet ik dat ook zomaar weg doen? Ruud denkt praktisch, die zegt “Maak er een foto van, dan kan je er toch nog af en toe naar kijken.” Maar dan moet ik er eerst bewust naar op zoek, terwijl het juist zo leuk is onverwacht weer eens je blik langs zoiets te laten glijden. Ik heb nog moeite met het vinden van de balans tussen “alles lekker opgeruimd, maar niks meer van vroeger” (beetje klinisch) en “alles houden, want ik heb er herinneringen aan, of anders vergeet ik dit of dat” (erg rommelig). Als jullie tips hebben, dan hoor ik ’t graag.

Zeer strijdig met onze opruimplannen, maar zo leuk dat we het toch niet konden laten staan, is dit apparaat: Een 8-in-1 speltafel. Je kan er op ping-pongen, biljarten, tafelvoetballen, basketballetjes in 'n net gooien, air hockeyen en nog meer. Heel leuk voor als Alexander wat groter is, nu vindt ie er nog niet zo heel veel aan (het is geen boek, tenslotte).

Nog even wat meer leuke foto’s als afsluiter:
Quinten wil later ook skiën, net als zijn grote broer: Quinten rolt de hele kamer door, en op een dag besloot ie zelf een DVDtje uit te kiezen:Omdat Alexander nog steeds niet fietst, hebben we maar een stoere “Radio Flyer” step voor hem gekocht: Feyenoord wordt met de paplepel... eh drinkbeker ingegoten:Dit is het weer voor dit moment, zoals jullie wellicht merken heb ik nog (veel te veel) andere dingen te doen......
Groetjes!

P.S de zomertijd is hier ingegaan, dus de komende 3 weken is er maar 5 uur tijdsverschil.