't Is chroom en goud dat er blinkt

Afgelopen weekend weer op pad geweest. Eerst zaterdagmorgen naar het NC Museum of History in downtown Raleigh. Daar was een speciale tentoonstelling, “Remembering World War II: North Carolinians at Home and Abroad”. Ruud is altijd erg geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog dus hij wilde hier graag naar toe. Er waren ook wat activiteiten voor kinderen: kleurplaten, mariniershoedjes vouwen, er was een boekje met vragen om te beantwoorden, er werden vliegtuigjes uitgedeeld, dus Alexander vond het ook erg leuk. Behalve dan toen ie een speciale koptelefoon en helm op mocht:
Diezelfde dag was in downtown ook het ‘Bike Fest’, een evenement waar alle motorliefhebbers zich verzamelen, met hun fiets natuurlijk! We waren ooit in Washington D.C. toen daar een soortgelijk evenement was, anders had ik zonder meer kunnen zeggen “Nog nooit zo veel motorfietsen bij elkaar gezien!”

We hebben Alexander wakker gehouden tussen de middag, en zondag ook, want de rest van het weekend hebben we huizen gekeken. Nee, we hebben geen verhuisplannen. Maar het was de ‘Parade of Homes’, oftewel een soort centraal georganiseerd Open Huis voor allerlei nieuwbouwwoningen die (zo goed als) af zijn en speciaal hiervoor mooi ingericht worden in de hoop op een koper. Maar iedereen is welkom, ook als je gewoon nieuwsgierig bent. We zijn in Raleigh, Durham, Apex en Cary geweest en we hebben ons op het wat hogere prijssegment gericht, het goedkoopste huis dat we bekeken hebben was $895,000, maar de rest zat wel boven de miljoen met de duurste.... ruim 3,2 miljoen! Helaas mochten we niet overal foto’s nemen, maar hierbij een impressie:

Het klinkt een beetje raar, maar die huizen van rond de miljoen waren niet eens zo super-spectaculair. Ja, tuurlijk waren ze groot, maar niet eens belachelijk veel groter dan ons huis. En alle leuke snufjes en dergelijke die er in zaten waren ook leuk, maar ik persoonlijk zit helemaal niet te wachten op een wijnkelder of een ingebouwd koffiezetapparaat, om maar wat te noemen. Wat wijzelf het leukste vonden, waren huizen waar een mooi deck bij zat en een mooi afgewerkte tuin met een zwembad. Er was één huis, die had buiten op het deck een open haard tegen de buitenmuur van het huis, en door de open haard kon je zo de woonkamer in kijken, die open haard kon je dus zowel van binnen als van buiten aansteken. Dat vonden we wel gaaf!
Maar verder was heel erg veel echt niet onze smaak. Er was één huis (de duurste) met beneden in de ‘kelder’ (het woord kelder doet hier echt afbreuk aan, het was een complete verdieping met nog diverse kamers, badkamers, sportruimte etc) een strakke keuken, dit was een extra keuken voor als de mannen zich willen terug trekken in hun ‘man cave’ om te biljarten of film te kijken in het bioscoopje en niet naar boven willen lopen voor hun biertje. Maar in datzelfde huis was een badkamer waarbij de doucheruimte was ingelegd met parelmoer en waarvan de doucheknop allerlei krullen en tierelantijnen had. En dan vraag ik me af, hoe vind je nou toch ooit een koper die een smaak heeft waar beide stijlen in passen?
Maar het was in elk geval heel erg leuk om eens binnen te kijken in al die optrekjes en kastelen.

Rest de vraag: welk huis staat ons het beste? Deze: Of toch maar deze:
Even voor het contrast, en om weer met beide voetjes op aarde terug te komen, twee fotootjes die ik al langer had willen maken maar die ik zondag eindelijk echt gemaakt hebt:
En als laatste, het begint er bij te horen, weer van foto’s van onze nieuwste aanwinst (van al weer 3 maanden oud!):
Mijn ouders, Agnes en Lennart hebben New York ondertussen verruild voor Boston, en als het goed is vertrekken ze daar vandaag ook weer, op weg naar Philadelphia. Volgend weekend dus een lang weekend strand met z'n allen, hopelijk wil het weer meewerken (maar ik neem spelletjes mee voor de zekerheid, het wordt hoe dan ook gezellig!). De blog van volgende week zal dus wel wat vertraging hebben, dan weten jullie dat alvast. Groetjes!