hoorde ik dat mijn ouders langs komen, tweede kerstdag!! Het is dus nieuws van het jaar aangezien ons laatste bezoek (van zusje Tessa en ondertussen echtgenoot Hugo) in september 2005 was. Ik vind het echt geweldig dat mijn ouders komen, ik had al tegen Ruud gezegd vorige week dat het me zo leuk zou lijken als ze langs zouden komen, bijv. met de kerst, en nu gaat dus ook nog gewoon gebeuren ook. Ik kijk er nu al enorm naar uit!! En dan kunnen ze ons nieuwe huis voor het eerst zien, en natuurlijk meemaken wat Alexander allemaal heeft bijgeleerd sinds deze zomer. En wellicht een balletje slaan met Ruud....Het afgelopen weekend stond hier namelijk vooral in het teken van golf. Madern heeft een nieuw pand laten bouwen in Apex en dit weekend was de officiĆ«le opening, onder andere voor klanten. Voor deze klanten was het een en ander georganiseerd, waaronder een weekendje golfen op Pinehurst. Pinehurst ‘is’ golf, hier liggen de mooiste golfbanen, zeker binnen North Carolina. In 1999 en in 2005 zijn hier nog de US Open gehouden. Ruud was vrijdagmorgen al vertrokken, hij zou 3 dagen golf spelen.
Zaterdagochtend is die hele club terug naar Apex gereden (ruim een uur rijden) voor de officiĆ«le opening. Er waren diverse speaches, zelfs van US Congressman, David Price. Ook was de Nederlandse Consul aanwezig. Ik heb foto’s gemaakt, maar niet met mijn toestel maar met dat van Jean Madern dus ik heb niet al te veel beeldmateriaal voor jullie. Congressman Price (links) hielp Jean Madern (rechts) met het doorknippen van het lint (beiden op klompen!).
Nog voor de lunch is Ruud weer terug gereden naar Pinehurst met alle golfspelers (er bleven ook diverse mensen gewoon in de omgeving van Raleigh, vooral familieleden van meneer Madern en andere mensen uit Nederland) om daar ’s middags weer te spelen. Hij heeft het goed naar zijn zin gehad, en het golfen ging ook goed, zeker als je in ogenschouw neemt dat hij zich normaal echt niet op dit type professionele banen zou begeven. 
Ik ben zaterdagmiddag samen met Alexander naar Pinehurst gereden, daar kwamen we om een uur of 6 aan. Terwijl Ruud nog speelde ben ik naar het hotel gegaan (na het nodige zoekwerk, dat wel) en heb ik Alexander wat te eten gegeven. Toen Ruud eenmaal terug was, was het even haasten haasten, want we hadden een babysitter gereserveerd en om 10 voor 8 werden we verwacht voor het diner. We hebben gegeten in de Carolina Inn, erg chique allemaal. We hadden 2 grote tafels zodat we iedereen (managers + partners en de klanten) kwijt konden.Zondagochtend regende het helaas, dat dwarsboomde mijn plannen een beetje. Want Ruud moest (wilde?) ondanks de regen toch wel spelen, en ik had voor Alexander zijn plastic golfclubjes meegenomen zodat hij daarmee een beetje kon spelen op een oefenbaantje. Maar dat zag ik dus niet zitten in de regen. Ik heb dus eerst op het gemakje ontbeten met Alexander. Het was allemaal een beetje chique, dus Alexander kreeg jus d’orange in een soort wijnglas (op pootje dus), dat is ie niet echt gewend dus in no-time zaten er vlekken op het witte tafellaken. Toen ging hij zelf (bosbessen)yoghurt eten en was het zeker dat het tafelkleed in de was kon. Na het ontbijt zijn we naar het clubhuis gereden, Ruud zou daar langs komen tijdens het lopen van hun ronde. Maar, toen bleek dat uitgerekend zijn baan niet meer in de buurt van het clubhuis kwam (er liggen bij dat clubhuis vier banen, ieder 18 holes – elders in Pinehurst liggen nog drie 18-holes-banen). Dus hebben Alexander en ik maar een beetje gewinkeld, vroeg gelunched samen en daarna weer naar het hotel waar Alexander nog even een middagslaapje heeft kunnen doen voordat we moesten uitchecken.



Toen Ruud terug kwam van het golfen (nat...eh moe maar voldaan), hebben we de boel ingepakt en hebben we nog wat meer gewinkeld in het clubhuis.
Van Pinehurst zelf heb ik jammer genoeg niet zo veel gezien, vanwege de regen en het feit dat alle winkeltjes in het centrumpje toch dicht waren (want zondag – daar moest ik even aan wennen, alles is hier normaal gesproken open op zondag!), maar wat ik er wel van heb gezien zag er best gezellig en knus uit.
Dan nog even naar de gewone dagelijkse gang van zaken....
Ik ben donderdagochtend nog op de koffie geweest met de Nederlandse dames, en ik had voor iedereen een Halloween-zakje gemaakt, met daarin o.a. zwart/wit-kogels uit Nederland! 
En dinsdag is Alexander naar de kapper geweest, hij heeft weer een kort koppie, dus hij kan er weer even tegen.
Alexander eet trouwens sinds kort aan tafel, dus i.p.v. in een kinderstoel zit hij op een soort verhoginkje op een gewone eetstoel. We zijn meteen begonnen om hem zelf te laten eten, iets wat ie tot op heden eigenlijk dusdanig oninteressant vond dat wij hem nog altijd moesten voeren. Maar onder het mom van “Je zit op een grote-jongetjes-stoel, nu moet je ook maar eten als een groot jongetje” proberen we daar van af te stappen. En dat gaat eigenlijk verrassend goed, soms eet hij zelf de helft van zijn bordje leeg voordat ie interesse verliest. Zijn aandacht wordt dan meestal getrokken door de placemat onder zijn bordje. Op de placemat staat een wereldkaart, dus Alexander heeft besloten dat topografie ook wel leuk is eigenlijk.... hij weet soms al Amerika, Canada, Rusland, India en Groenland te vinden!! En Amerika, Canada en India probeert ie ook daadwerkelijk uit te spreken.
De zaterdag van de opening van het Madern pand hadden we trouwens onze oppas Katherine geregeld, en we halen haar altijd op. Ze woont hier in de wijk, ze heeft nog geen rijbewijs en van fietsen hebben ze hier natuurlijk nog nooit gehoord! Maar goed, zaterdagmorgen moest Alexander voor het eerst mee om haar op te halen en weg te brengen, en zaterdagmiddag en ook vanmorgen riep hij bij haar zijstraat uit “Ka, Ka”! Hij weet dus na 1x gewoon waar ze woont (zelfs al komen we van de andere kant)! Serieus, er zijn soms momenten dat ik me echt over het kleine ventje zit te verbazen....!
En weer als laatste: twee gezellige foto's van Alexander. Groetjes!!!


1 opmerking:
Hallo lieverds,
Wat een leuke foto's en films weer. En natuurlijk ook een mooi verhaal erbij geschreven. Ruud, je slag zag er inderdaad erg professioneel uit. Lieve Alexander, wat kan je al goed eten, zo alleen, een grote lieve jongen ben je, hoor! Nog even en dan kunnen we het met eigen ogen zien en oren horen. We kijken er erg naar uit.
xxxomama
Een reactie posten