Geweldig pakket!

Vandaag kwam de postbode ons verblijden met een enorme doos vol leuks uit Nederland, met het handschrift van mijn moeder erop. Wat spannend om open te maken, ik had geen idee wat er in kon zitten. Mijn ouders en zusjes hadden van alles verzameld en naar ons opgestuurd. Het was heel gevarieerd wat er in zat, namelijk een t-shirt, een Winnie de Poeh-badspons, Winnie de Poeh-chocolademuntjes, strooigoed (hoor, wie klopt daar kinderen?? Laat ‘m maar komen, die goedheiligman!), kaneelkussentjes, een heel monopoly-spel van chocola, 5 zakken indonesische kruiden en lekkernijen (naar aanleiding van mijn ‘prijswinnende’ gehakttaart), een Nijntje foto- en tel-boek (combinatie van foto’s van toen we in NL waren en leuke plaatjes voor Alexander), een boekje voor Alexander, een mooie ketting, een tas, een reep chocola en een stressballetje. Nou, van zo veel leuks en lekkers worden we zooo blij, dat we voorlopig geen stressballetje nodig hebben!! Echt geweldig! Lieve mam, pap, Tessa, Agnes, Hugo en Lennart: heeeeel erg bedankt!

En wat hebben ze verder uitgespookt, de rest van de week, vragen jullie je natuurlijk handenwringend af.... ;-) Tenminste, ik mag natuurlijk alleen maar hopen dat jullie ’t een beetje interessant vinden om te lezen wat we zoal uitvoeren hier, we zijn de blog natuurlijk voor al jullie mensen thuis in Nederland begonnen, om een wat betere indruk te geven van het dagelijks leven hier. Ik ben dus eigenlijk wel benieuwd of het een beetje aanslaat, als je wilt kan je een reactie geven, onderaan elke nieuwe post (geeft niks als je het al vaker hebt gedaan, vaste klanten zijn welkom!). Klik op het woordje ‘comments’, vul je tekstje in, klik ‘other’ aan, vul je naam in, en probeer de letters die er staan te ontcijferen en vul die in het vakje ‘word verification’ in. En dan ‘Publish'. Zo simpel is het, en dan weten wij een beetje waar we het voor doen...!

En dan nu echt over naar wat dus verder uitgespookt hebben (ja, uitgespookt – vond ik wel toepasselijk zo vlak voor Halloween!).
Het begin van de week ben ik over het algemeen bezig met gewone, dagelijkse huishoudelijke rompslomp, emailtjes schrijven/lezen, de blog bijwerken (kost meestal wel een paar uurtjes), boodschapjes etc etc. Daar kwam dit keer nog bij dat ik moest bellen voor de droger die kapot was. En ik moest bellen om een afspraak te maken bij de Chrysler dealer. Ik was maandag namelijk in een rijbewijs-controle-fuik gereden, en toen bleek dat mijn ‘exhaust inspection’ (test om te kijken hoeveel schadelijke stoffen je auto uitstoot) was verlopen. Oftewel, zoals de agent vroeg “Is er enige reden dat je ‘exhaust inspection’ is verlopen? Vernieuwen kost $30, een boete kost $130.” Ehhhh, nou.... ik was dus even met stomheid geslagen, ik was oprecht verbaasd, en dat zag ie waarschijnlijk, dus hij liet me gaan met een waarschuwing en mijn belofte het zo snel mogelijk te laten vernieuwen. Misschien hielp het dat ik liet zien dat er een beertje voor de sticker (op de voorruit) zat waardoor ik dus niet had gezien dat ie was verlopen, het beertje was namelijk een beertje van de National Night Out, een jaarlijkse avond van de diverse politiediensten om de criminaliteit te bestrijden.

Goed, woensdagmorgen vroeg was er al een droger-reparateur in huis, een oude man met een lange staart, echt zo’n typische Amerikaanse vent, combinatie Kenny Rogers en ZZ-Top zanger. De reparateur was verbaasd dat mijn droger het uberhaupt had gedaan, want het bleek dat ze met installeren de helft waren vergeten vast te maken. Toch fijn dat dat ie ’t nu weer doet.
Woensdagavond is Ruud met wat collega’s naar een wedstrijd geweest van de Carolina Hurricanes, een heel spannende wedstrijd die de Hurricanes gelukkig (na verlenging) gewonnen hebben.

Donderdagmorgen weer op de koffie, dit keer bij Helga. Eugenie had nog wat spulletjes meegenomen die ze niet meer nodig had, volgende week vertrekt ze naar Nederland terug. En heel frappant, Eugenie is juist de enige van de koffiedames wiens naam Alexander probeert te zeggen (o.k. verder dan ‘Eu’ komt ie niet, maar ik tel ‘m mee). Misschien gaat ie haar wel echt missen!

Donderdagavond hebben we 4 buren ‘gespookt’. Het eerste jaar dat we in Amerika woonden, zijn we een paar dagen voor Halloween ‘gespookt’ (spreek uit: gespoekt) door onze buren, en dat vonden we zo leuk, dat als we (in de daarop volgende jaren) zelf niet op een gegeven moment gespookt zijn, dat wij het spooken dan maar beginnen. We maken daarvoor een aantal tasjes met wat lekkers en wat leuks erin (Halloween-gerelateerd), plus erbij een briefje dat ze gespookt zijn en een “I’ve been spooked”-briefje om op de deur te plakken. Op het briefje staat, dat degene die gespookt is, ook weer 3 buren moet spooken. En het spooken zelf doe je dus ’s avonds, het is de bedoeling dat de gespookte mensen niet weten door wie ze gespookt zijn, dus het zakje voor de deur zetten, hard op de deur bonken en aanbellen en dan wegrennen en verstoppen. Dat heb ik dus donderdagavond 4x gedaan, nou, het maakt echt het kind in je los, bij elke deur sluip je dichterbij, en dan het boinken op de deur – het hart zat me steeds in de keel!

Vrijdagmorgen moest ik naar de Chrylser dealer, voor de ‘exhaust inspection’ dus. Plus er zat een soort rubber lipje los bij de handgreep van de achterklep (2e keer al – net of ie z’n tongetje uitsteekt), dus of ze dat ook even wilden maken. Ik wilde erop wachten, vanwege Alexander en zijn autostoeltje. Normaal gesproken duurt zo’n ‘exhaust inspection’ een half uur. Nou, we hebben er dus mooi gewoon anderhalf uur gezeten. En dat was dan weer je ochtend.

Vrijdagavond hadden we een feestje bij Steve en Isabel. We waren ons aan het voorbereiden toen de deurbel ging: wij waren ook gespookt! Wel leuk, dat we meteen terug gespookt werden. Ondertussen hangt bij een heleboel mensen in de straat hier een briefje “I’ve been spooked” op, en het grappige is dat waarschijnlijk niemand weet dat wij het begonnen zijn.
Het feestje bij Steve en Isabel was heel leuk, iedereen was namelijk verkleed! We zouden Bunco spelen, maar het werd Bingo, oftewel Bingoween! Hierbij wat plaatjes (plaatjes zeggen meer dan woorden, want sommige dingen zijn niet te beschrijven...!):

pappa Fred met baby Zachary

Zaterdagmiddag hadden we verjaardagsfeestje. De tweeling van Satyaki en Snigdha - Rohit en Sneha (jongetje en meisje) - werden vandaag al weer 1 jaar oud. Satyaki en Snidgha zijn Indisch (ik zag jullie al fronsen bij het lezen van de namen – het heeft ons ook even geduurd voordat we ze konden onthouden!) dus er waren veel mensen van de Indische gemeenschap, plus veel mensen van de ‘Ouders van Meerlingen Club’, dus ze hadden een zaaltje gehuurd bij het Apex Community Center. Was gezellig, hier nog 'n kiekje:

Snigdha met Rohit, Satyaki met Sneha, Ruud met Alexander (met ballonnenhoed)

Tenslotte zijn we verheugd mede te delen dat de kasten klaar zijn!! O.k., we hebben er lang over gedaan, maar we konden er eigenlijk alleen aan werken als (er niks leuks op t.v. was en) Alexander sliep, anders ging hij ‘helpen’ door met schroevendraaiers te gooien, alles ergens anders neer te leggen etc etc. Dit weekend hebben we ons even kwaad gemaakt en de boel afgemaakt. En ze zijn mooooi!! Dit zijn de foto's van 'voor':

En dit is hoe het geworden is:













Alexander zal er wel van balen dat de kast af is, want hij was hevig verslaafd aan de IKEA-instructieboekjes die overal in huis te vinden waren.
Terwijl ik de boeken een plekje gaf heeft Ruud het restant aan tulpen- en andere bollen in de grond gestopt. Een zeer geslaagd weekend dus, en daarom hebben we onszelf zondagavond getracteerd op een etentje bij Lucky 32. We hebben zitten smullen, en Alexander had van het kindermenu ook lekker een moot zalm. Zo leuk om hem te zien zitten met een grote vork, en maar lekker zalm happen.

En zo zijn we weer bij vandaag beland. Vanmorgen heb ik even wat foto’s gemaakt van onze achtertuin/het bos achter. Mooie kleurtjes zijn er weer te zien nu! Dat is echt het leuke van de herfst hier!





En tenslotte weer een leuk plaatje van ons eigen model – Alexander showt hier een mooi corduroy colbertje met daaronder een gesteepte trui, op een stoere broek met leuke skaterschoentjes. Wat een stuk!