Winterjas, klaverjas....

Ja, het kan flink koud zijn hier momenteel. Meestal vriest het ’s nachts. Maar, zoals het deze tijd van het jaar betaamt, overdag warmt het aardig op. Gisteren bijvoorbeeld gingen we om een uur of 11 even boodschappen doen, waarbij Alexander zijn winterjasje aan kreeg. Maar we zijn nooit in een uurtje klaar (luiers halen bij de Wal-Mart “oh, hebben we hier nog meer nodig?”, even langs de Circuit City, ook even naar de Best Buy, boodschapjes halen bij Harris Teeter, maar laten we ook even bij Wolf Camera kijken....), en het werd steeds warmer. Dus uiteindelijk bleven de jassen gewoon in de auto liggen... Wel lastig, hoor, ’s morgens, want wat moet je aan???

Dinsdag had ik afgesproken met de moeder van Alexander’s oude vlam, het blonde meisje Ayla van de sportschool! Zoe (de moeder, jullie kennen haar misschien nog wel van eerdere verhalen) had al heel vaak voorgesteld om af te spreken en nu was het dan zo ver, we gingen naar de speeltuin. Ze had gezegd dat haar bijna 5-jarige zoontje Torrin ook mee zou komen, dat vond ik wat minder geslaagd in eerste instantie, want die had ik maar één keer eerder gezien en toen vond ik het een beetje een vervelend jongetje. Maar dat viel dit keer 100% mee, hij liep meteen op Alexander af en riep “Hello! Let’s play!”. Alexander vond het heel leuk, en voor ik er erg in had, klom ie omhoog in het speelwerktuig en gleed de glijbaan af. Normaal gesproken zoekt ie altijd goedkeurig en aanmoediging met zijn ogen, hij lijkt van nature niet zo heldhaftig, maar dat was deze ochtend wel anders. Heel fijn om je anders ietwat angstige kind eens zomaar spontaan zulke dingen te zien doen! Zoe was natuurlijk weer heel lief, ze herinnerde Torrin er steeds aan dat Alexander wat jonger was dan hij en dat hij een andere taal spreekt. En tot Zoe’s grote verbazing riep Torrin na een half uurtje tegen Alexander “You’re my best friend!”. Dat had ie nog nooit eerder gezegd tegen iemand, zei ze, helemaal ontroerd. Ayla was er natuurlijk ook, en die deed niet onder voor haar grote broer, maar zij en Alexander leken een beetje zijn vergeten dat ze ooit een beetje verliefd waren ;-) Toch nog een foto van hun samen, al is die dan niet zo “romantisch” als de vorige, haha!
Woensdag (mijn pappie’s verjaardag, hieperdepiep!) dacht ik, kom, laat ik eens kijken of Quinten al een beetje kan zitten. Alexander is 2 weken ‘jonger’ (in het jaar gezien) en die kon het op 23 november (2004). Dus ik zette ‘m neer, en ja hoor! Hij bleef gewoon meteen zitten! Ik kon zelfs mijn fotocamera pakken: En daarna kon ik ’t ook nog filmen:
O.k. hierna heeft hij ’t niet meer gedaan, maar ’t staat toch maar mooi effe op de foto en film!
Ik had de smaak van ’t filmen te pakken, Quinten begon zo leuk te brabbelen, dus hier nog een filmpje:

Vrijdag is Ruud wezen klaverjassen met de Nederlandse club. Was heel gezellig, zei hij. Hierbij een foto genomen met de zelfontspanner, dus Ruud zelf staat er niet helemaal op. Ik weet niet hoe de man rechts heet, de man met baardje heet Pieter en de man in geruit overhemd heet Alexander en die verwacht ik begin december nog in een heel ander soort outfit te zien, namelijk met een mijter en een tabbert. Tijdens de klaverjasavond waren er ook lekkere hapjes, waaronder deze (ik kan het niet schrijven, ik wil er ook niet naar kijken, ik kan ze bijna ruiken!!): En wie er gewonnen heeft, ehh... moet ik dat echt nog vertellen???

Ik heb overigens wederom wat foto’s in en met name om het huis gemaakt, nog even genieten van die prachtige kleuren nu het nog kan!
De achtertuin:

Dit zien we dus als we in de woonkamer op de bank zitten: En gezien vanuit de voortuin:
En tenslotte nog twee leuke fotootjes, toevallig allebei van mij met Quinten. Ik zal deze week proberen wat andere combi’s te maken... ;-) Groetjes!