Stiekeme lifter

Gisteren (zondag) waren we met z'n drietjes op weg naar Crossroads Plaza, we wilden wat posters laten inlijsten, dus even langs bij Michaels en A.C. Moore om prijzen te vergelijken. Toen we op weg naar huis wilden, bleek dat we niet met zijn drietjes waren, maar met zijn viertjes! We hadden een stiekeme lifter, die zich op de achterbank had verstopt! Is dat niet onze hagedis van eerder uit de tuin...?!
Hij zag er niet meer zo fris groen uit, eerder een beetje pips bruin, kan zijn dat ie trek had in een lekker groen blaadje, want toen we er even over hadden nagedacht, kwamen we tot de conclusie dat de hagedis al sinds de dag ervoor in de auto had moeten zitten, toen hebben de deuren open gestaan omdat Ruud bezig was geweest mijn auto te poetsen (de schat).
Het kan ook zijn dat de pips bruine kleur een camouflage-poging was, maar dat ie geen achterbank-grijs in zijn kleurenpalet bleek te hebben. Hoe dan ook, met Meneertje Hagedis (anolis carolinenses, volgens kenner Leo) op de achterbank naar huis gereden en eenmaal daar heb ik hem met wat moeite te pakken gekregen en weer terug gezet op de plant waar we voor het eerst kennis met hem hadden gemaakt.
(oh, wacht, ik lees nu nogmaals Leo's reactie van een poosje terug, en aangezien deze hagedis bruin was, kan het toch een andere hagedis zijn geweest, namelijk een vrouwtje.... eh, nou ja, dan heeft onze groene (mannelijke) hagedis er vanaf gisteren een vriendinnetje bij...als dat maar goed gaat - hebben we straks 100 hagedissen)

Dan even iets heel anders. We kregen zaterdag een mailtje van Ruud zijn broer/schoonzus over onze neef Martijn (ik wilde 'neefje' schrijven, maar ergens klopt dat gewoon niet meer....). Martijn gaat van 28 september tot en met 5 oktober namelijk Nederland vertegenwoordigen op de Special Olympics European Youth Games in Rome (zie o.a. evenementen->internationaal->aankondigingen). Hij gaat daar 25m school zwemmen en 50m vrijeslag. We vinden dit toch wel even super van Martijn en we zijn bij voorbaat dus ook al hartstikke trots op hem! Wij hebben de website van de Special Olympics dus al opgeslagen bij onze favorieten om de verrichtingen van Martijn en de ploeg in de gaten te houden (want reken niet op Studio Sport...).

Verder hebben we weer veel gewerkt. Vorig weekend in de tuin, dit weekend nog her en der wat dozen in huis uitgepakt (want feitelijk wonen we nog niet zo lang hier, vanwege de 3 maanden Nederland natuurlijk) en Ruud is nog verder bezig geweest in de garage. In de tuin hebben we vorige week dood gras weggeharkt. Nou, geloof mij, dat alleen is al ongeveer een fulltime 2-persoons weekend klus. Ruud heeft uiteindelijk maandag maar vrij genomen om nog verder te kunnen met wat we nog meer wilden doen, namelijk bijmesten en -zaaien. Het gras is heel oneffen aangelegd, dus veel stroken moesten eerst opgevuld worden met aarde.

Zondag (de 17de) zijn we nog even bij Fred en Christina en kleine Zachary langs geweest. Zachary was op dat moment bijna 3 weken oud, maar toch nog steeds wel lichter dan Alexander toen die geboren werd (en die was al niet echt een zwaargewicht), dus echt een klein poppetje nog, die Zachary.
Ook eerder vorige week heb ik foto's laten maken van Alexander. Dat doen we eens in de zoveel tijd, dat zijn bijvoorbeeld de foto's die we wel eens voorop de website gebruiken (zoals nu die met het vliegtuigje - hopelijk komt er snel een update). Alleen wordt het steeds lastiger met Alexander, die steeds meer trekjes van de peuterpuberteit begint te vertonen. Natuurlijk wil ie niet blijven staan, of mamma moet er bij komen zitten of staan (en dat is nou net wat mamma niet in gedachten had), en gillen is natuurlijk leuker dan lief lachen. Kortom, tegenwoordig zitten er niet zo veel geschikte kiekjes meer tussen. De fotograaf zet de foto's voor ons op internet, waar we ze niet van af mogen halen, maar dat heb ik stiekem toch even gedaan (vandaar het woord 'proof' overal dwars doorheen) om even aan jullie te laten zien.

Tenslotte hierbij een klein stukje film, niet al te goed verstaanbaar, want er zit een boterham in de weg, maar toch... Alexander 'spelt de krant' (letterlijk):

En zo gaat het dus de hele dag... Ook een boekje voorlezen duurt plots 2x zo lang nu dat ie probeert mee te lezen. Maar wel erg leuk, om 'm al die letters te horen roepen! Nog even en hij leest zelf... ;-)